بدان كه حق ـ سبحانه و تعالى ـ مخصوص كردانيده اهل هر ملّتى را به روزى از روزهاى هفته كه در آن روز تقرب جويند به او به عبادتى خاص و آن روز را عيد ايشان كردانيده و فضيلت داده به روزهاى ديكر در آن ملّت؛ چنان كه شنبه را براى يهود و يك شنبه را براى نصارى و جمعه را به اين امّت مخصوص كردانيده و در آن عبادتى خاص فرموده مسلمانان را كه آن نماز جمعه و استماع خطبه است كه بهترين عبادات است ايشان را و ليكن اكثر مردمان در اين روزكار به جهت امورى كه در صدر كتاب مذكور شد از اين سعادت بى‌بهره‌اند.

و در كتاب كافى از حضرت امام محمّد باقر ـ عليه السّلام ـ روايت كرده كه طلوع نكرد آفتاب به هيچ روزى كه فاضل‌تر باشد از روز جمعه. (٣٩)

و از حضرت امام جعفر صادق ـ عليه السّلام ـ روايت كرده كه: خداى تعالى بركزيد از هر چيزى، چيزى را، پس بر كزيد از روزها روز جمعه را. (٤٠)

و از حضرت امام رضا ـ عليه السّلام ـ روايت كرده كه: رسول خداى ـ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ـ فرمود كه: جمعه سيّد ايام است. مضاعف مى‌كرداند حق تعالى در او حسنات را و محو مى‌كرداند سيّئات را و بلند مى‌كرداند درجات را و اجابت مى‌كند دعوات را و مى‌برد به بركت او از دل‌ها، غم‌ها و اندوه‌هاى سترك و قضا مى‌كرداند در او

(٣٨) امالى شيخ صدوق، ص ٦٠ـ٦١.
(٣٩) كافى، ج ٣، ص ٤١٣ و ٤١٦.
(٤٠) همان، ج ٣، ص ٤١٣.