فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٩٦ - بررسى موضوع شناسى بيع دين سيدعبدالحميد ثابت

٢ـ دوم:

عن موسى بن جعفر(ع) سألته عن السلم فى‌الدين.

قال: اذا قال: اشتريت منك كذا و كذا بكذا و كذا فلا بأس. (١٧٢)

از امام كاظم (ع) در مورد معامله سلفى كه ثمن آن، دين باشد، سؤال نمودم.

حضرت (ع) فرمود: در صورتى كه (به طور مشخص) گفته شود اين چيزها را در مقابل آن چيزها از تو خريدارى نمودم، اشكالى ندارد.

٢ـ سوم:

سألت ابا عبداللّه(ع) عن الرجل يكون له على الرجل طعام او بقر او غنم او غير ذلك فاتى المطلوب الطالب ليبتاع منه شيئاً.

قال: لايبيعه نسياً فاما نقداً فليبعه بما شاء. (١٧٣)

ز امام صادق (ع) در اين خصوص سؤال كردم كه اگر فرد داينى بر ذمّه شخص مديونى، دين كالايى مانند گندم يا گاو يا گوسفند يا غير اينها داشته باشد و سپس مديون به سراغ داين رفته تا از وى، بخشى از دين خويش را (در مقابل مضمون ما فى الذمه حال) خريدارى نمايد ؛ حكم مسأله چيست؟

حضرت (ع) فرمود: داين با مديون معامله و بيع نسيه، انجام ندهد، اما به صورت نقدى، پس هرچه مى‌خواهد با او بفروشد.

٣ ـ اول:

عن ابى عبداللّه(ع) : قال رسول اللّه(ص): لا يباع الدين بالدين. (١٧٤)

امام صادق (ع) فرمود: پيامبر (ص) فرموده است: بيع و معامله دين با دين، جايز نيست و نبايستى انجام داد.