فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٩٢ - بررسى موضوع شناسى بيع دين سيدعبدالحميد ثابت

حضرت (ع) در جواب نوشتند: در صورت رضايت طرفين، ان شاءالله جايز است.

١ـ II ـ الف ـ هشتم:

عن ابى جعفر(ع): قال اميرالمؤمنين(ع) فى رجل اعطى رجلا ًورقاً فى وصيف الى اجل مسمى، فقال له صاحبه: لا نجد لك وصيفاً، خذ منى قيمة وصيفك اليوم ورقاً.

قال: فقال: لا يأخذ الا وصيفه او ورقه الذى اعطاه اوّل مرة لا يزداد عليه شيئاً. (١٦٦)

از امام باقر (ع) نقل شده است كه امام اميرالمؤمنين على (ع) فرموده است در مورد فردى كه به شخصى مقدارى درهم مسكوك در مقابل تحويل خدمتكارى وصف شده، در اجل و سرآمدى معين در آينده، سلف داد اما آن شخص (مديون) از آن فرد (داين) مى‌خواهد: از آنجا كه من خدمتكار موصوف را براى تو نمى‌يابم، به جاى آن، قيمت روز آن را بر حسب درهم مسكوك از من بپذير، حضرت (ع) فرمود كه حضرت (ع) فرموده است: فرد داين (طلبكار) صرفاً همان خدمتكار موصوف و يا همان مقدار درهم مسكوك را كه در اوّلين بار به آن شخص مديون (بدهكار) داده است، بدون هرگونه زيادى، بگيرد.

١ـ II ـ الف ـ نهم:

عن ابى جعفر(ع): قال اميرالمؤمنين(ع) من اشترى طعاما ًاو علفاً الى اجل فلم يجد صاحبه و ليس شرطه الا الورق و ان قال: خذ منى بسعر اليوم ورقاً فلا يأخذ الا شرطه طعامه او علفه فان لم يجد شرطه و أخذ ورقاً لامحالة قبل ان يأخذ شرطه فلا يأخذ إلارأس ماله لاتَظلمون ولاتُظلمون. (١٦٧)