نماز و چون هفت كس باشد نويسد براى هر يك از ايشان به هر ركعتى نه هزار و ششصد نماز و چون هشت كس باشند نويسد براى هر يك از ايشان به هر ركعتى نوزده هزار و دويست نماز و چون نه كس باشند نويسد براى هر يك از ايشان به هر ركعتى سى و شش هزار و چهار صد نماز و چون ده كس باشند نويسد براى هر يك از ايشان به هر ركعتى هفتاد و دو هزار و هشتصد نماز و چون زياده بوده باشند پس اكر آسمان‌ها همه مداد (٧١) كردد و درختان همه قلم شود و جن و انس كاتب باشند با فرشتكان نتوانند كه ثواب يك‌ركعت ايشان را بنويسند. اى محمّد، يك تكبير كه مؤمن ادراك كند با امام، بهتراست از ششصد هزار حج و عمره و بهتر است از دنيا و آنچه در دنياست به هفتاد هزار بار و ركعتى كه مؤمن با امام كذارد بهتر است از صد هزار دينار كه تصدق كند بر مساكين. و سجده كه سجود كند مؤمن با امام در جماعت بهتر است از صد هزار بنده كه آزاد كند.

و شيخ شهيد ـ عليه الرحمه ـ از حضرت پيغمبر ـ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ـ نقل كرده كه فرمود: اكر ترا پرسند از حال كسى كه به نماز جماعت حاضر نمى‌شود، بكو: نمى‌شناسم او را.

و احاديثى كه در فضيلت نماز جماعت آمده بيش از آن است كه توان شمرد و ما بر اين چهارده حديث اقتصار مى‌كنيم و از بسيار حديثى مستفاد مى‌شود كه نماز در جماعت كذاردن ميزانى است از براى شناختن عادل از فاسق و ثواب حضور جماعت مخالفان مثل ثواب حضور جماعت مؤمنان است الا آن كه اعتماد بر قراءت ايشان نمى‌بايد كرد بلكه خود آهسته مى‌بايد قراءت كرد.

(٧١) مداد: مركّب.