فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٧٢
نماز
٢٥. هر گاه زنى در جايى باشد كه نامحرم او را نبيند مىتواند بدون پوشاندن سر، نماز بخواند چه آزاد باشد و چه بنده؛ ولى مشهور معتقدند كه پوشاندن سر زن آزاد بالغ واجب است. (١٦٤)
٢٦. اذان فاسق قابل اعتنا نيست؛ اما مشهور مخالف آن هستند. (١٦٥)
٢٧. از روى عمد مىتوان به جاى اخفات جهر خواند؛ اما مشهور آن را جايز نمىدانند. (١٦٦)
٢٨. هر گاه مسافرى در جايى قصد اقامت به مدت پنج روز كند حضور در نماز جمعه بر او واجب است؛ ولى مشهور در صورت قصد ده روز آن را واجب مىدانند. (١٦٧)
٢٩. امام مىتواند در نماز ميت در سمت راست سلام دهد تا پايان نماز را اعلام كند؛ اما مشهور معتقدند كه نماز ميت سلام ندارد. (١٦٨)
٣٠. هر گاه طفل دهان به گريه بگشايد با مرگش نماز بر او واجب است؛ ولى مشهور معتقدند كه هر گاه طفل به شش سال برسد و نه كمتر از آن، نماز بر او خوانده شود. (١٦٩)
٣١. كسى كه به او وصيت شده از خانواده ميت براى نماز خواندن بر او اولويت دارد؛ ولى علماى ما آن را معتبر نمىدانند. (١٧٠)
٣٢. بلند كردن جنازه از هر طرف آن جايز است؛ ولى مشهور استحباب تربيع است. (١٧١)
(١٦٤) همان، ج ٢، ص ١١٣.
(١٦٥) همان، ص ١٥٠.
(١٦٦) همان، ص ١٧٠.
(١٦٧) همان، ص ٢٤٤.
(١٦٨) همان، ص ٣٠٧.
(١٦٩) .همان، ص ٣٠٨.
(١٧٠) .همان، ص ٣١٢.
(١٧١) .همان، ص ٣٢٤.