فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٧٣
٣٣. امام در نماز استسقا، قبل و پس از نماز بالاى منبر مىرود؛ ولى مشهور مىگويند: امام پس از نماز، بالاى منبر مىرود و خطبه مىخواند. (١٧٢)
روزه
٣٤. براى روزهدار امتناع از اماله مستحب است؛ زيرا به شكم مىرسد. (١٧٣)
٣٥. روزه روز جمعه به تنهايى مستحب نيست؛ ولى اگر آن را به روزه قبل متصل كند يا پس از آن نيز روزه را آغاز كند جايز است ولى مشهور آن را مطلقاً مستحب مىدانند. (١٧٤)
٣٦. روزه روز دوشنبه و پنجشنبه نسخ شده است و روزه روز شنبه نهى شده است ؛ ولى مشهور علماى ما قائل به آن نيستند. (١٧٥)
حجّ
٣٧. از ظاهر گفتار او هويدا است كه در حالت احرام غسل و نماز احرام واجب است؛ ولى اشهر استحباب است. (١٧٦)
٣٨. وقوف در مشعر ركن است و اگر از روى عمد ترك شود، حج باطل است. همه علماى ما به آن قائلند به استثناى ابن جنيد. (١٧٧)
٣٩. قربانى واجب است؛ ولى مشهور قائل به استحباب آن است. (١٧٨)
٤٠. حج بر عبد و كنيز واجب است هر چند مثل مصدود و محصور ممنوع باشند و اگر مالك آنان اجازه حج دهد ادا بر آنها واجب است. مشهور آزاد بودن را شرط مىدانند و
(١٧٢) همان، ص٣٣٩
(١٧٣) همان، ج ٣، ص ٢٨١.
(١٧٤) همان، ص ٣٦٩.
(١٧٥) همان، ص ٣٧٠.
(١٧٦) همان، ج ٤، ص ٧٨.
(١٧٧) همان، ص ٢٦٣.
(١٧٨) همان.