٤. عبدالواحد بن عبداللّه بن يونس(م ٣٢٩ ق). نجاشى روايت ابن جنيد از او را نقل كرده است. او در شرح حال حنان بن سدير آورده كه او از امام صادق(ع) و امام رضا(ع) روايت مى‌كند. آن گاه افزوده است:

استاد ما ابوعبداللّه از محمد بن احمد بن جنيد از عبدالواحد بن عبداللّه بن يونس از محمد بن احمد بن يعقوب از اسحاق بن عمار از على بن حسن بن فضال از اسماعيل بن مهران از حنان بن سدير از ابوعبداللّه(ع) چنين نقل كرده است .(٦)

٥. محمد بن على بن معمره كوفى. چنان كه در رجال شيخ آمده (٧) تلعكبرى در سال ٣٢٩ از او حديث شنيده است. و نجاشى در رجال(٨) خود در شرح حال صبيع صائغ آورده كه ابن جنيد از محمد بن معمر از محمد بن بكر بن جناح كتاب صبيح را نقل كرده است. البته ما به حديثى كه ابن جنيد از ابن معمر نقل كرده باشد برنخورده‌ايم، هر چند اين امر - چنان كه درباره شمارى از اساتيد ابن جنيد نيز اتفاق افتاده - بعيد نيست ؛ زيرا ابن جنيد گاه از آنان روايتى نقل مى‌كند و گاه كتابى از يك راوى را از آنان نقل مى‌نمايد. به علاوه طبيعت كار نيز چنين اقتضا دارد ؛ زيرا بعيد است كه ابن جنيد از ابن معمر تنها همين مورد را نقل كرده باشد و غير آن را از او نقل نكرده باشد.

٦. ابو عثمان بن عثمان بن احمد ذهبى. شيخ در رساله تحريم فقّاع از او ياد كرده است .(٩)

نكته: علامه كاظمى در كتاب مشتركات (١٠) يادآور شده كه ابن جنيد از محدث و رجالى مشهور احمد بن محمد بن عقده همدانى(م ٣٣٢ يا ٣٣٣ ق) روايت نقل مى‌كند و

(٦) رجال نجاشي، ص ١٤٦.
(٧) رجال طوسى، ص ٥٠٠
(٨) رجال نجاشي، ص ٢٠٢.
(٩) الرسائل العشر، ص ٢٥٩.
(١٠) هداية المحدثين(مشتركات الكاظمى)، ص ١٧٧