شرط صحت چنين نسبتي نيست. در اينجا ملاک نسبت را بايد در باورهاي شخص جستجو کرد. البته براي صدق چنين عنواني بر يک شخص کافي است به ضروريات اسلامي اعتقاد داشته، به آنها ملتزم باشد. بنابراين، در اين‌جا عرفْ ملابست بيشتري را شرط صحت نسبت قرارداد کرده است، و ما بايد در کاربرد زبان و تفاهم‌هاي زباني تابع قراردادهاي عرفي باشيم. بعد از اين مقدمه، به بررسي معاني ممکن و محتمل براي «علم ديني» مي‌پردازيم.

براي آن که تصوير روشني از ترکيب وصفي «علم ديني» داشته باشيم، بايد تعاريفي که از واژه‌هاي «علم» و «دين» بيان کرديم را مد نظر قرار دهيم و بر اساس هر يک از آنها معناي علم ديني را تشريح نماييم. همچنين بايد ملاک‌ها و مناسبت‌هايي که عرفاً موجب مي‌شوند تا وصف ديني به علم نسبت داده شود بررسي شوند. زيرا به لحاظ‌هاي مختلفي مي‌توان صفتي را به چيزي ديگر نسبت داد، و هنگامي که علم دینی به صورت ترکيب وصفي به کار مي‌رود عامل نسبت هم دخالت مي‌کند. اگر اين معيارها را در جدول نسبت‌هاي ممکن ميان معاني مختلف علم و دين ضرب کنيم، رقمي بزرگ به‌دست مي‌آيد که نشان‌دهندة وجوه محتمل براي معنای علم ديني است. جهات ممکن براي صحت نسبت‌دادن وصف ديني به علم متعدد و مختلف‌اند، که چه‌بسا هيچ کدام نه نامعقول باشد و نه غيرعرفي. براي نشان دادن اين