در حوزه‌هايي است که نبايد تأثير بگذارند. شوربختانه بايد اذعان نمود که بسياري از انسان‌ها از چنين ضعف نفسي رنج مي‌برند، و در شناخت و قضاوت‌هاي خويش تحت تأثير اين عوامل واقع مي‌شوند، ولي خوشبختانه بايد مژده داد که غلبه بر اين ضعف ممکن است، و پاره کردن اين دام‌ها چندان هم مشکل نيست. به‌عنوان نمونه، دربارة مرحوم علامه حلي رضوان‌الله‌عليه[١]نقل شده است که ايشان وقتي تصميم گرفت درباره مسأله «منزوحات بئر»[٢]تحقيق کند، دستور داد چاهي را که در منزلشان بود پر کنند تا بدون آنکه گرايش به منفعت شخصي، او را به سوي فهمي خاص سوق دهد، طالب حق باشد و مفاد واقعي دلیل شرعي را درک کرده، بپذيرد. معناي این کار، پذيرفتن امکان تأثیر عوامل و گرايش‌هاي رواني در فهم و نظريات انسان است، همان‌گونه که تدبيري که علامه حلّي انديشيد نشان‌دهندة اين واقعيت است که

[١] جمال الدین حسن (٦٤٨ - ٧٢٦ هـ.ق)، معروف به علامه حلّي، فقیه بزرگ شیعه و از مفاخر علما و صاحب تالیفات در اصول، فقه، کلام، حدیث، تفسیر، منطق، فلسفه، ادبیات عرب، ریاضیات، و رجال است. در حدود یکصد کتاب از آثار او شناسایی شده که غالب آنها توسط علماي بعد از او شرح داده شده است. [٢] يکي از مسائل مبتلابه در زمان قديم آن بوده است که اگر حيواني در چاه آب بيافتد و بميرد، آيا موجب نجس شدن آب چاه مي‌شود يا خير، و اگر مي‌شود، چه مقدار از آب چاه بايد کشيد تا بقية آن قابل استفاده باشد. اين مسأله به «منزوحات بئر» مشهور است. رواياتي در دست است که دستور مي‌دهند براي هر نوع حيواني که در چاه بميرد مقداري معين از آب آن را بايد کشيد تا پاک شود. برخي از فقها از اين روايات معناي وجوب فهميده‌اند و برخي ديگر آنها را حمل بر استحباب کرده‌اند.