مقصود از علم، مجموعة مسائلي که حول محور يک موضوع مطرح مي‌شوند. در اين صورت، رشته‌اي علمي که پاسخ‌ به مسائل خود را از منابع اصيل ديني مي‌طلبد و آنها را با روش نقلي صحيح به دست مي‌آورد، علم ديني ناميده مي‌شود. چنين علومي دو مصداق مي‌توانند داشته باشند: علومي که مسائلشان قابل اثبات و حل با روش‌هاي متعدداند که يکي از آن روش‌ها، روش نقلي و استفاده از منابع ديني است. دسته دوم از اين علوم آنها هستند که تنها روش قابل استفاده براي حل مشائلشان روش نقلي تعبدي و تنها منابع قابل مراجعه براي آنها منابع اصيل ديني است. در ادامه با تفصيل بيشتري به اين دو قسم مي‌پردازيم.

بر اساس اين اصطلاحات، مي‌توان رشته‌هايي علمي را سراغ گرفت که به موضوعاتي مي‌پردازند که با دو يا چند روش قابل بررسي‌اند؛ هم مي‌توان آنها را با متد عقلي يا تجربي مطالعه کرد و به پرسش‌هاي مربوط به آنها پاسخ داد، و هم مي‌توان پاسخ آنها را با روش نقلي از منابع اصيل ديني (کتاب و سنت) استخراج کرد. در این صورت، اگر این‌گونه مسائل با متد عقلي يا تجربي اثبات شوند، اين علمْ غيرديني خوانده مي‌شود، به اين معنا که از منابع وحياني استفاده نکرده‌ است؛ و اگر در اثبات و حل آنها از منابع ديني استفاده شود، و جواب مسائل آن از آيات قرآن يا روايات معتبر استنباط شود، علم ديني ناميده مي‌شود. به عنوان نمونه، در علم کلام، وجود و