الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٦١٦ - مقدارى از فرمايشات امام زمان عليه السّلام در مورد مسائل فقهى و غير آن در توقيعاتى كه توسّط نوّاب چهارگانه و غير ايشان از او صادر شده

به عرض شما - خدا بواسطهء تفضّلت بر من عزيزت بدارد - مىرسانم كه يكى از فقيهان مورد وثوق شما از من در بارهء اين مسائل پرسش كرد و من نيز از سر انعام بدو پاسخ گفتم ، همراه با مطلبى كه در بارهء علىّ بن محمّد بن حسين بن ملك پيش از اين برايم شرح دادى براى او نيز در حدّى كه آرام گيرد گفتم ، و آن را از نعمات الهى نزد خود بحساب آورد ، حال تفضّل فرموده و دعايى جامع براى دنيا و آخرت براى من و تمامى برادرانم بفرماييد كه با انجام آن به خواست خداوند پاداش گيريم .
توقيع : خداوند خير دنيا و آخرت را براى تو و برادرانت فراهم فرمايد ! .
٣٥٥ - نامهء ديگر محمّد بن عبد الله حميرىّ به آن حضرت عليه السّلام همانند آن :
به عرض مىرسد - خدا عزّتت را تداوم بخشد - در نامهء من نظرى انداخته و در هموار ساختن آن تفضّل فرماييد تا آن را همچون نعمات و احسان ديگر شما بر خود بيافزايم ، خدا عزّتت را تداوم بخشد ! در حال من نياز دارم تا برايم از يكى از فقيهان بپرسى [١] : اگر نمازگزار در تشهّد ركعت دوم براى ركعت سوم برخيزد آيا گفتن تكبير واجب است ؟ زيرا

[١] اين گونه خطاب در نامه همان طور كه گفته شد به جهت شدّت تقيّه بوده است .