الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٥٦ - احتجاج امام حسن عليه السّلام با معاويه در اينكه پس از پيامبر صلَّى الله عليه و آله چه كسى شايستهء مقام امامت بود

و زبير بن عوّام نيز حضور داشتند ، و آن حضرت دست مبارك خود را بر بازوى او زده و سه بار اين كلام را تكرار فرمود ، سپس نصّ و تصريح بر تمام امامان دوازده گانه نمود [١] .
سپس فرمود : امّت من دوازده خليفه و حاكم خواهند داشت كه جملگى گمراه و گمراه كننده‌اند ، ده تاى ايشان از بنو اميّه و دو نفرشان از قريش است ، و بار گناه تمامى اين ده نفر بر دوش همان دو نفر است ، سپس رسول خدا نام آن دو را برده و نام تك تك آن ده نفر را نيز گفت .
معاويه گفت : نامشان را بگو ، گفت : فلانى و فلانى ، و صاحب سلسله و فرزندش از آل أبى سفيان و هفت تن از فرزندان حكم بن ابى العاص ، كه اوّل آنان مروان است .
معاويه گفت : اگر ماجرا اين گونه است كه تو گفتى كه من از هلاكشدگانم ، و نيز هر سه نفر قبل از من و تمام طرفدارانشان از اين امّت همه نابودند ، و با اين سخن همهء صحابه از مهاجر و انصار و تابعين جز شما أهل بيت و شيعيانتان هلاك و نابودند ! ! .

[١] صدر اين حديث شريف در كتاب كافى آمده و در آن نام مبارك تمام امامان معصوم از حضرت أمير تا حضرت مهدى - صلوات اللَّه عليهم أجمعين - ذكر شده است .