الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٦٥٤ - مقدارى از فرمايشات امام زمان عليه السّلام در مورد مسائل فقهى و غير آن در توقيعاتى كه توسّط نوّاب چهارگانه و غير ايشان از او صادر شده

بدون بعد دهر و روزگار و تطاول زمان واقع شود و بزودى خبرى از ما بتو خواهد رسيد كه اوضاع را بر ايمان تجديد مىكند كه بوسيلهء آن مىتوانى بفهمى راه تقرّب به ما با اعمال و كردار چيست ، و خداوند با رحمت خود تو را موفّق بدارد ، پس اين گونه باش - خداوند با ديده اى كه خواب ندارد تو را حراست فرمايد - و خود را براى رويارويى با آن آماده كن ، كه در آن جا جماعتى هلاك شد كه كشت باطل نمودند براى ترساندن أهل باطل ، و به جهت نابودى ايشان دل أهل ايمان شاد گشت ، و مجرمان بدين جهت محزون و ناراحت شدند .
و نشانهء حركت و انتقال ما از اين شرّ حادثه اى است در حرم معظَّم از رجس و پليدى فردى منافق و مذموم ، كه خون را به ناحق مىريزد و به عمد كيد با أهل ايمان مىنمايد و به جهت ظلم و عدوانى كه اينان مىرساند به هدف خود نائل نمىشود ، زيرا ما در اطراف با دعايى كه از پادشاه زمين و آسمان پوشيده نيست ايشان را حفظ مىكنيم ، و بهمين خاطر دلهاى اولياى ما آرام گرفت ، و بايد با كفايت به ما اعتماد كنند ، هر چند اين فاجعهء دردناك ايشان را به وحشت انداخت ، و عاقبت با زيبايى صنع خداوند سبحان براى ايشان پسنديده خواهد بود بشرط آنكه از گناهان ممنوع و نهى شده اجتناب ورزند .