الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٦٣٢ - مقدارى از فرمايشات امام زمان عليه السّلام در مورد مسائل فقهى و غير آن در توقيعاتى كه توسّط نوّاب چهارگانه و غير ايشان از او صادر شده

فرد مؤمنى آرزوى فرزندى كند خداوند آن را بدون حمل و زايمان و ولادت بر همان شكلى كه مىخواهد برايش خلق كند ، همچنان كه از سر عبرت حضرت آدم را آفريد .
و پرسيد : مردى با مهريه اى معلوم و زمانى مشخّص زنى را به تزويج خود در مىآورد ، و زمانى از آن برايش باقى مانده ، و آن را به زن مىبخشد و حال اينكه آن زن سه روز پيش از آنكه زمان الباقى را بدو ببخشد حيض شده ، در يك چنين حالتى آيا مىشود پس از رسيدن به پاكى و طهر فرد ديگرى او را با صداق و زمانى معلوم و مشخّص به تزويج خود درآورد ، يا يك دورهء حيض ديگر را بايد از سر گيرد ؟
پاسخ فرمود : يك دورهء حيض ديگر جز آن بايد از سر گيرد ، زيرا كمترين زمان براى اين عدّه يك حيض و پاكى كامل است .
و پرسيد : آيا شهادت افرادى كه مبتلا به بيمارى پيسى و جزام و عليلى هستند پذيرفته مىشود ؛ زيرا براى ما روايتى نقل شده كه « افراد معلول بر افراد سالم مقدّم نمىشوند » .
پاسخ فرمود : در معلوليتهاى غير مادرزادى مقبول است و در معلوليتهاى مادرزادى پذيرفته نمىشود .