الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٦٣١ - مقدارى از فرمايشات امام زمان عليه السّلام در مورد مسائل فقهى و غير آن در توقيعاتى كه توسّط نوّاب چهارگانه و غير ايشان از او صادر شده

است تا وقتى كه تكبير ركوع امام را نشنيده نمىتواند آن را يك ركعت محسوب بدارد ؟
پاسخ فرمود : اگر هنگام ملحق شدن به امام به قدر يك تسبيح ركوع او را دريابد آن را يك ركعت محسوب دارد هر چند تكبير ركوع را نشنيده باشد .
و پرسيد : مردى نماز ظهر را مىخواند و داخل در نماز عصر مىشود ، و زمانى كه دو ركعت از عصر را خواند يقين مىكند نماز ظهر را دو ركعت خوانده چه كند ؟
پاسخ فرمود : اگر ما بين دو نماز از او حدثى سر زده كه موجب ابطال نماز شده هر دو نماز را اعاده كند ، و گر نه دو ركعت آخر را از باقيماندهء نماز ظهر قرار دهد ، و بعد از آن نماز عصر را بخواند .
و پرسيد : آيا توالد و تناسل در ميان أهل بهشت صورت مىگيريد يا خير ؟
پاسخ فرمود : بدرستى كه در بهشت نه حملى براى زنان است و نه زايمان و تولَّدى نه حيض و نه نفاس و مشقّت طفوليّت ، و همچنان كه خداوند سبحان فرموده : « و در آن بهشت است هر چه دلها خواهش و آرزو كند و چشمها از ديدن آن لذّت برد » ، پس چون