الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٦٢٦ - مقدارى از فرمايشات امام زمان عليه السّلام در مورد مسائل فقهى و غير آن در توقيعاتى كه توسّط نوّاب چهارگانه و غير ايشان از او صادر شده

گويد به ركوع رود ، و حديث مذكور صحيح است ولى در نوافل روز و شب نه در فرائض و واجبات ، و عمل كردن به آن افضل است .
و پرسيد : سجدهء شكر پس از نماز فريضه چگونه است ، زيرا برخى از أصحاب معتقدند كه آن بدعت است ، پس آيا جايز است كه آدمى پس از نماز واجب آن را انجام دهد ؟ و اگر جايز است آن را در نماز مغرب پس از چهار ركعت نافله انجام دهد [١] يا پيش از آنها ؟
جواب فرمود : سجدهء شكر از واجبترين و لازمترين آداب و سنن است ، و كسى كه اعتقاد به بدعت بودن آن دارد قصد دارد در دين خدا مرتكب اختراع و بدعتى شود .
و امّا خبر مروى در بارهء آن پس از نماز مغرب و اختلاف در اينكه پس از سه ركعت مغرب باشد يا چهار ركعت نوافل بايد دانست كه رتبهء دعا و تسبيح در فضيلت پس از نماز بر دعا به تعقيب نوافل مانند فضيلتى است كه نمازهاى فريضه بر نوافل دارند ، و سجده نوعى دعا و تسبيح مىباشد و بهتر است پس از واجب باشد ، و اگر بعد از نوافل هم قرار گيرد باز هم جايز است .

[١] زمان نوافل مغرب بسيار كم است و بهمين خاطر سائل اين گونه پرسيده است .