الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٦٢٣ - مقدارى از فرمايشات امام زمان عليه السّلام در مورد مسائل فقهى و غير آن در توقيعاتى كه توسّط نوّاب چهارگانه و غير ايشان از او صادر شده

مىپوشاند ، زيرا ازار نخست را ما بتن مىكنيم وقتى مردى سوار بر شترش مىشود آنجا نمايان و آشكار مىگردد ، و اين عمل براى ستر و پوشش است ؟
آن حضرت عليه السّلام پاسخ فرمود : جايز است آدمى هر طور كه مىخواهد ازار بندد تا وقتى كه هيچ تغييرى از قيچى نمودن و سوزن كارى كه آن را از حدّ ميزر ( لنگ ) خارج سازد را در آن ندهد ، و سوزن را از آن رد كند ولى به هم وصل نكند ، و قسمتهاى مختلف آن را به هم محكم نكند ، و هنگامى كه ناف و دو رانش را پوشاند بايد كه دامن آن را بلند گرداند ، زيرا آنچه اجماع و سنّت بر آن است پوشيدن ناف و زانوها است ، و محبوب و افضل نزد ما آنست كه محرم احرام بر سبيل معمولى كه ديگران مىكنند بندد .
و پرسيد : آيا براى محرم جايز است كه بر بالاى مئزر تكَّه بندد ؟
پس پاسخ فرمود : براى محرم جايز نيست كه مئزر را بغير آن به چيز ديگرى اعمّ از تكَّه و غير آن بندد .
و پرسيد : در هنگام توجّه در نماز گفتن : « على ملَّة إبراهيم و دين محمّد صلَّى الله عليه و آله » جايز است ، چرا كه برخى از أصحاب ما گفته‌اند : چون گويد : « على دين محمّد » بدعت نموده ، زيرا ما در كتابهاى نماز در اين مورد هيچ حديثى جز حديث واحدى در كتاب نماز