الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٥٣١ - احتجاج حضرت علىّ بن محمّد عسكرىّ عليهما السّلام در قسمتى از توحيد و جز آن از علوم مربوط به دين و دنيا بر مخالف و موافق

خدا بر بندگان ستمكار نيست - حجّ : ١٠ « همراه با آيات بسيارى در اين نمونه ، پس هر كه گمان كند كه مجبور به گناه شده ؛ گناه خود را به خدا ارجاع نموده و او را در عذاب خود منسوب به ظلم و ستم داشته است ، و كسى كه خدا را ستمكار داند قرآن را دروغ شمرده ، و هر كه قرآن را تكذيب كند به اجماع امّت به كفر گرائيده ، و مثلى كه در اين عقيده زده شده همچون مردى است كه صاحب غلامى شده كه آن نه اختيارى از خود دارد و نه صاحب چيزى از متاع دنيا است ، و اربابش هم مىداند ، و با علم به اين موضوع به او دستور مىدهد كه به بازار رفته و جنسى برايش تهيّه كند ، ولى بهاى خريد آن جنس را به او نمىدهد ، هر چند ارباب ؛ خود بدين مطلب واقف است كه تمامى اجناس تحت نظر صاحب آنها بوده و كسى جز با پرداخت قيمت مورد رضايت صاحبش ؛ دربرداشت آنها به طمع نيفتد . و ارباب ؛ خود را به عدل و داد وصف نموده و حكيم و غير ظالم مىداند ، و غلامش را در صورت نياوردن اين جنس تهديد به كيفر و مجازات نمايد ، بارى چون آن بنده به بازار رفته تا جنس او را تهيّه كند در مىيابد كه صاحب جنس جز در مقابل بهايش آن را به وى نمىدهد ، و خود بنده نيز بهاى آن را ندارد ، در نتيجه نوميد و دست خالى به سوى اربابش بازگردد ، و ارباب نيز به خشم آمده و او را مجازات مىكند ، در اين صورت