الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤٩٤ - احتجاج امام رضا عليه السّلام در مطالبى مربوط به امامت و ويژگيهاى الهى آن و راه رسيدن به او ، و نكوهش افرادى كه انتخاب امام را جايز مىدانند ، و سرزنش غالبان در امامت ، و دستور توريه و تقيّه به شيعيان هنگام نياز به آن دو و حسن تربيت

وصف فرما زيرا اطرافيان ما در آن دچار اختلاف شده‌اند .
پس آن حضرت پروردگار را به زيباترين نوع آن وصف كرد و ستود و او را از هر چه درخور ربوبيّت او نيست پاك و منزّه ساخت .
آن مرد گفت : پدر و مادرم فدايت اى زادهء رسول خدا ، همراهان من موالات شما را پذيرفته‌اند و مىپندارند اين اوصاف كه شما بر شمرديد همه از صفات علىّ عليه السّلام است ، و اينكه او خداى جهانيان است .
راوى گويد : با شنيدن اين مطلب تمام اندام آن حضرت بلرزه افتاد و عرق كرده و گفت :
پاك و منزّه است الله از آنچه ظالمان و كافران در باره اش قائلند ، برترى بزرگ ! ! مگر علىّ همچون ديگران نبود ! خوراك تناول مىكرد و مانند ديگران مىنوشيد ، نكاح مىنمود ، در نهايت محدث و پديده اى مانند ديگران بود ؟ و با تمام اين اوصاف خاضعانه نماز مىگزارد ، و در برابر خداوند خوار و ذليل بود ، و دائماً به سوى پروردگارش بازگشت و انابه داشت ، آيا دارندهء چنين صفاتى معبود است ؟ ! اگر اين گونه باشد پس هر كدام از شما يك خدا است ، زيرا در تمام اين صفات كه معرّف حدوث است مشاركت دارد ! ! .
آن مرد گفت : اى زادهء رسول خدا ! آنان معتقدند وقتى علىّ از جانب خود معجزاتى را