الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤٨٦ - احتجاج امام رضا عليه السّلام در مطالبى مربوط به امامت و ويژگيهاى الهى آن و راه رسيدن به او ، و نكوهش افرادى كه انتخاب امام را جايز مىدانند ، و سرزنش غالبان در امامت ، و دستور توريه و تقيّه به شيعيان هنگام نياز به آن دو و حسن تربيت

٣١١ - حسن بن علىّ بن فضّال گويد : حضرت رضا عليه السّلام فرمود : امام علائم و نشانه هايى دارد : امام در علم و حكمت و تقوا و صبر و شجاعت و سخاوت و عبادت از همه برتر است ، امام مختون متولَّد مىشود ، پاك و مطهّر است ، همان گونه كه از مقابل مىبيند از پشت سر نيز مشاهده مىكند ، سايه ندارد ، از بطن مادر با دو كف دست بر زمين مىافتد و با صداى بلند شهادتين مىگويد ، امام محتلم نمىشود ، چشمش به خواب مىرود ولى قلبش بيدار است ، محدّث است ( صداى فرشتهء وحى را استماع مىكند ولى او را مشاهده نمىكند ) ، زره پيامبر كاملًا اندازهء او است ، بول و غائط او ديده نمىشود ، زيرا خداوند زمين را مأمور كرده هر چه از او خارج مىشود را ببلعد [١] ، شميم امام از مشك خوشتر ، به مردم از خودشان سزاوارتر ، و بر آنان دلسوزتر از

[١] مرحوم شيخ صدوق أعلى اللَّه مقامه در كتاب شريف فقيه در بيان اين فراز گويد : يعنى در محلَّى كه در معرض ديد همگان است براى استنجا جلوس نمىكند ، بلكه در مكانى كه چاهك و كنيف دارد تخلَّى مىنمايد ، و مدفوعش از ديد همگان مخفى مىشود ، بر خلاف غالب مردم عرب آن زمان كه در پس ديوار ، روى زمين ، و محلّ ديد ديگران قضاى حاجت مىكردند .