الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤٨٥ - احتجاج امام رضا عليه السّلام در مطالبى مربوط به امامت و ويژگيهاى الهى آن و راه رسيدن به او ، و نكوهش افرادى كه انتخاب امام را جايز مىدانند ، و سرزنش غالبان در امامت ، و دستور توريه و تقيّه به شيعيان هنگام نياز به آن دو و حسن تربيت

روان ساخته و دانش را به او الهام فرمايد ، ديگر پس از آن در پاسخ هيچ پرسشى در نماند ، و در راه صوابى حيران نماند ، پس او همواره معصوم ، مؤيّد ، موفّق ، مسدّد است ، از هر خطا و لغزشى در امان است ، و اين خصوصيّت را خداوند بدو ارزانى داشته تا وى حجّت بر خلق و گواه بر بندگانش باشد ، و * ( ذلِكَ فَضْلُ الله يُؤْتِيه مَنْ يَشاءُ وَالله ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ) * ، پس آيا بشر بر چنين چيزى قادر است تا او را انتخاب كرده يا برگزيند ؟ و آيا فرد منتخب ايشان چنين اوصافى را دارد تا او را مقدّم بدارند ؟ ! .
به بيت الله سوگند كه با حقّ دشمنى نمودند و كتاب خدا را به پشت انداختند ، گويا نمىدانند ، و در كتاب خدا هدايت و شفاء است ، آن را به كنارى انداختند و از هوى و هوس تبعيّت نمودند و خدا ايشان را سرزنش كرد و دشمن داشت و بدبخت كرد .
خداوند متعال فرموده : « و كيست گمراه تر از آن كس كه بىرهنمونى از سوى خدا كام و هوس خويش را پيروى كند ؟ همانا خدا گروه ستمكاران را راه ننمايد - قصص ٥٠ » ، و نيز فرموده : « پس نگونسارى و هلاكت باد بر آنان و [ خدا ] كارهاشان را تباه و ناچيز ساخت - سورهء محمّد صلَّى الله عليه و آله : ١٠ » ، و : « [ اين ] به نزد خدا و نزد كسانى كه ايمان آورده‌اند دشمنى بزرگ است ، و اين گونه خداى بر دل هر گردنكش خودكامه اى مهر مىنهد - غافر : ٣٥ » .