الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤٨٣ - احتجاج امام رضا عليه السّلام در مطالبى مربوط به امامت و ويژگيهاى الهى آن و راه رسيدن به او ، و نكوهش افرادى كه انتخاب امام را جايز مىدانند ، و سرزنش غالبان در امامت ، و دستور توريه و تقيّه به شيعيان هنگام نياز به آن دو و حسن تربيت

شنواشان مىساخت ، و اگر [ در حالى كه دلهاشان شنوايى ندارد ] شنواشان مىساخت هر آينه رويگردان شده بر مىگشتند - انفال : ٢١ الى ٢٣ » ، و : « گفتند : شنيديم و نافرمانى كرديم - بقره : ٩٣ » . آرى مقام امامت از فضل خداوند است و آن را به هر كس كه خواهد عطا فرمايد و خداوند را فضلى عظيم است .
آنان را چه به انتخاب امام ؟ ! حال اينكه امام دانايى است عارى از جهل ، و سرپرستى است كه طفره نمىرود ، امام معدن قدس و طهارت و طريقت و زهد و علم و عبادت است ، و مخصوص به دعوت رسول خدا و تعيين او است ، و از نسل مطهّر بتول است و در نژاد او سياهى نيست و رجس و پليدى راه ندارد و برايش منزلتى است كه هيچ داراى حسبى بدان دست نيابد ، از خاندان قريش و نسب عالى هاشم و عترت آل رسول و مورد رضايت خدا است ، شرف اشراف و شاخه اى از درخت عبد مناف است ، برخوردار از علمى نامى و حلمى كامل است ، امام آفريده شده براى امامت است و عالم به سياست و واجب الاطاعه است ، او قائم به امر خدا ، و ناصح بندگان خدا ، و حافظ دين او است .
بىترديد علم پيامبران و ائمّه عليهم السّلام كه خداوند موفّق و ياريشان فرمايد و از خزانهء علم و حكمتش آن را كه بديگران نداده بديشان عطا فرمايد - ما فوق علم مردم روزگار