الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤١٠ - احتجاج أبو الحسن علىّ بن موسى الرّضا عليهما السّلام در توحيد و عدل و جز آن دو بر مخالف و موافق و غريب و فاميل

بلكه مطابق عمل مسخره و استهزاء و نيرنگ و فريب آنان به ايشان جزا مىدهد ، خداوند بسيار برتر از آن چيزهايى است كه ظالمين مىگويند و مىپندارند .
٣٠٠ - و آن حضرت عليه السّلام در بارهء آيهء : « خدا را فراموش كردند ، او هم ايشان را فراموش كرد - توبه : ٦٧ » سؤال شد و فرمود : خداوند نه سهو مىكند و نه چيزى را فراموش مىنمايد ، بلكه سهو و نسيان مربوط به مخلوقاتى كه نبودند و خلق شدند است ، مگر اين آيه را نشنيده اى كه فرموده : « و پروردگارت فراموش كار نيست - مريم : ٦٤ » ، بلكه معنى آيه چنين است : خداوند ، كسانى كه او و قيامت را فراموش كرده‌اند را اين گونه جزا مىدهد كه خودشان را از ياد خودشان مىبرد ، همان طور كه در جاى ديگر فرموده :
« و همچون كسانى نباشيد كه خدا را فراموش كردند و در نتيجه خدا نيز آنان را از ياد خودشان برد - حشر : ١٩ » ، و نيز فرموده : « امروز ايشان را فراموش مىكنيم همان طور كه آنان ؛ چنين روزى را فراموش كردند - اعراف : ٥١ » ، يعنى رهايشان مىكنيم همان طور كه آنان ؛ از آماده شدن براى چنين روزى طفره مىرفتند و اين كار را ترك كرده بودند ، يعنى بر آن ايشان را جزا مىدهيم .
٣٠١ - و آن حضرت عليه السّلام از آيهء مباركهء : « پس هر كه را خدا بخواهد كه راه نمايد سينهء او را براى [ پذيرش ] اسلام مىگشايد ، و هر كه را بخواهد كه گمراه كند سينهء او را تنگ