الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤٠٩ - احتجاج أبو الحسن علىّ بن موسى الرّضا عليهما السّلام در توحيد و عدل و جز آن دو بر مخالف و موافق و غريب و فاميل

خود را نمىبينند - مطفّفين : ١٥ « سؤال شده و فرمود : صحيح نيست و نمىتوان خداوند را اين گونه وصف نماييم كه در جايى قرار مىگيرد و بندگان در پس حجاب هستند و او را نمىبينند ، بلكه معنى آيه اين است كه از ثواب پروردگار خويش محرومند .
٢٩٧ - و از آيهء مباركهء : « پروردگارت و فرشتگان صفّ بصفّ ، آمدند - فجر : ٢٢ » سؤال شده فرمود : خداوند با رفتن و آمدن وصف نمىشود ، خدا برتر از انتقال و جابجايى است ، بلكه معنى آيه اين است كه فرمان پروردگار آمد و فرشتگان صفّ بصفّ بودند .
٢٩٨ - و آن حضرت در بارهء اين آيه سؤال شد كه : « آيا منتظرند كه خداوند در پاره‌هاى ابرها و نيز فرشتگان به نزدشان بيايند ؟ - بقره : ٢١٠ » فرمود : يعنى آيا منتظرند كه خداوند ملائكه را در ميان ابرها به سراغشان بفرستد ، و اين گونه نازل شده است .
٢٩٩ - و در بارهء آيات مباركهء : « خدا آنان را مسخره كرد - توبه : ٧٩ » ، و : « خداوند آنان را استهزاء مىكند - بقره : ١٥ » ، و : « آنان فريبكارى و مكر بكار بستند ، خدا نيز مكر و فريب بكار برد - آل عمران : ٥٤ » ، و : « مىخواهند در مورد خدا خدعه و نيرنگ بكار برند ، ولى خدا به آنان خدعه مىزند - نساء : ١٤٢ » سؤال شد .
فرمود : خداوند نه مسخره مىكند نه استهزاء ؛ و نه نيرنگ و فريب بكار مىبرد ،