الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٢٦١ - احتجاج امام صادق عليه السّلام در انواع علوم دينى بر گروههايى زياد با مذاهب و عقائد مختلف

گفتم : اگر اختلاف اينان رحمت باشد ؛ پس اجتماعشان موجب عذاب است ؟
فرمود : معنايش اين طور نيست كه شما و اينان فهميده‌ايد ، به اين آيهء توجّه كن :
« پس چرا از هر گروهى از ايشان جمعى بيرون نروند [ و دسته اى بمانند ] تا دانش دين بياموزند - و آيات و احكام جديد را فرا گيرند - و مردم خويش را چون به سوى ايشان بازگردند هشدار و بيم دهند شايد كه بترسند و بپرهيزند - توبه : ١٢٢ » ، خداوند ايشان را امر فرموده كه [ همه بجنگ نروند بلكه ] گروهى نزد رسول خدا صلَّى الله عليه و آله بمانند و با او آمد و شد كرده و آيات و احكام جديد دين را فراگيرند ، سپس نزد قوم خود بازگشته و تعليمشان دهند ، مراد از اختلاف ، تنها آمد و شد در شهرها است نه اختلاف در دين خدا ، هر آينه دين خدا واحد و يكى است .
٢٣٠ - از همان حضرت عليه السّلام نقل است كه رسول خدا صلَّى الله عليه و آله فرموده : آنچه در كتاب خدا يافتيد بدان عمل كنيد و هيچ عذرى در ترك آن نداريد ، و آنچه در قرآن نبود در سنّت و روش من بوده و عمل بدان مفروض و غير قابل ترك است ، و آنچه كه در سنّت من نبود آنچه صحابه گفتند بدان عمل كنيد ، هر آينه أصحاب من در ميان شما مانند ستارگانند به هر كدام اقتدا كنيد هدايت شويد ، و هر سخن ايشان را اخذ كنيد راه يابيد ،