خبرگزاری فرانسه در ٦/٥/١٣٦٤ از بغداد گزارش داد: «عراق انصراف خود را از پذیرش هشتمین اجلاس سران کشورهای غیرمتعهد که برای سال ١٩٨٦ پیش بینی شده, اعلام کرد.» سخن گوی وزارت خارجة عراق ضمن اعلام این خبر تصریح کرد که عراق انتخاب کشوری را که باید میزبان اجلاس سران باشد، به عهدة دفتر هماهنگی جنبش عدم تعهد می گذارد. انصراف اجباری عراق از پذیرش هشتمین اجلاس سران کشورهای غیر متعهد، یک پیروزی برای جمهوری اسلامی ایران در عرصة نظام بین الملل بود.

منابع دیپلماتیک گفتند: «گرچه رژیم عراق در یک بیانیة رسمی - که وزارت خارجة این کشور آن را انتشار داد - علت انصراف خود را ناتوانی اش در انجام مسئولیت های مربوط به برگزاری این کنفرانس اعلام داشته است, لکن علت اصلی این تصمیم, هراس مسئولان عراقی از تحمل شکست سیاسی بزرگ دیگری همانند آنچه در سال ١٩٨٢ متوجه این رژیم شد, بوده است.»

یادآوری می شود, در حالی که قرار بود عراق ریاست اجلاس هفتم که در سپتامبر ١٩٨٢ برگزار می شد را عهده دار باشد, روز پنجم سپتامبر ١٩٨١ [١٤ شهریور ١٣٦٠] ایران و سوریه رسماً خواستار تغییر محل کنفرانس هفتم سران غیرمتعهدها از بغداد, شدند. کوشش مستمر ایران حدود یک سال بعد نتیجه داد و حتی پیشنهاد عراق برای میزبانی کنفرانس وزیران خارجه - قبل از اجلاس سران - هم مورد قبول قرار نگرفت. سرانجام در سپتامبر ١٩٨٢ "فیدل کاسترو" طی نامه ای اعلام کرد که اجلاس بعدی سران در "دهلی نو" (هفتم مارس ١٩٨٢) تشکیل خواهد شد.

عدم موفقیت عراق در برگزاری اجلاس هشتم غیرمتعهدها را در چارچوب دیپلماسی و مناسبات بین المللی می باید ارزیابی کرد, اما چون طرف مقابل, ایران بود, خودبه خود بخشی از عرصة جنگ برای اعتبار و تبلیغات نیز محسوب می گردید که عراق در آن شکست خورد.

در جهت تقویت جبهة عراق در جنگ تبلیغاتی این دوره, بسیاری از حامیان صدام به شکلی افراطی وارد عرصه شدند, مثلاً شاه حسن پادشاه مراکش, اعراب را به پشتیبانی از عراق در برابر "تجاوز ایران" دعوت کرد و افزود: «آن که می گوید عراق را در این جنگ به حال خود واگذارید, این حقیقت را نمی داند که جسم عرب یکی است و امت عرب امت واحدی است و قابل تفکیک نیست (١٨/٤/١٣٦٤).» علاوه بر این, در این عرصه, شخص صدام نیز بسیار کوشید و چندین سخن رانی و مصاحبة مفصل از وی در رسانه های عراق و کشورهایی چون کویت انتشار می یافت, اما این اقدام مستقیم نیز بعضاً به ضد تبلیغات تبدیل می شد؛ از جمله در ٦/٥/١٣٦٤ صدام در مصاحبه ای با روزنامة کویتی "السیاسه" در