رادیو صوت الجماهیر عراق هم گزارش داد: «"طه یاسین رمضان" معاون نخست وزیر عراق، پس از شرکت در کنفرانس دارالبیضا، از نتایج مثبت کنفرانس اظهار خشنودی کرد و از موضع برادران عرب در قبال طرح عراق دربارة جنگ و محکوم کردن ایران به خاطر ادامة تجاوزاتش به عراق و درخواست اکید آن ها از ایران که به جنگ خاتمه دهد، ستایش کرد و همچنین از کشورهای شرکت کننده که در روابط خود با ایران تجدیدنظر خواهند کرد و اقدامات ضروری را در این زمینه انجام می دهند، قدردانی نمود.»[١]

٥٥٥

در پایان اجلاس فوق العادة سران عرب در مراکش - که بدون حضور پنج کشور لیبی، سوریه، الجزایر، لبنان، یمن برگزار شد - اظهارات مفسران در جمع بندی نتایج حاصله متفاوت است: بعضی آن را چندان جدی نگرفته اند. بعضی نیز به توجیه نتایج ضعیف آن پرداخته اند، از جمله یک تفسیر بی.بی.سی. - که نگاه مثبتی به این کنفرانس دارد - به عنوان نمونه آورده می شود:

«علی رغم تحریم پنج کشور تندرو عرب، نشست مزبور نتایج مثبتی به بار آورده است اما از طرف دیگر، این نتایج نباید باعث عمیق تر کردن اختلافات میان کشورهای شرکت کننده و پنج کشوری می شد که کنفرانس را تحریم کرده اند. ظاهراً این کنفرانس تحت شرایط موجود از هیچ تلاشی دریغ نکرد و شاید هم بیش از آنچه که بسیاری از ناظرین انتظارش را داشتند، موفق بود.

اصولاً همین قدر که کنفرانس علی رغم مخالفت شدید پنج کشور تحریم کنندة آن، تشکیل شد، خود حائز اهمیّت است زیرا نشان می دهد که کشورهای عربی میانه رو که اکثریت را در کنفرانس های مشابه داشته اند، دیگر حاضر به قبول این نیستند که یک اقلیت افراطی که از سال ١٩٨٢ تا به حال مانع از تشکیل چنین کنفرانسی شده است، تصمیمات آنان را وتو کند. برای ملک حسین این یکی از مهم ترین جنبه های کنفرانس بود. وی قرار است در ماه نوامبر سال جاری مسیحی با رهبران ابرقدرت ها ملاقات کرده تا به آنان نشان بدهد که کشورهای عربی دیگر دست خوش نابه سامانی های یالتای جدید نخواهند شد.

گذشته از این، رهبران شانزده کشور عربی شرکت کننده در کنفرانس به چندین راه حل دیگر نیز برای از میان بردن اختلافات میان اعراب دست یافته اند. به علاوه، این کنفرانس تصمیم گرفت که در جنگ میان ایران و عراق پشتیبانی بدون قید و شرط خود را در اختیار عراق قرار داده و ایران را به دلیل سخت گیری و آشتی ناپذیری در برخورد با پیشنهادهای صلح بدون قید و شرط عراق، به شدت محکوم نماید.

کنفرانس همچنین تصمیم گرفت سازمان آزادی بخش فلسطین را طی بیانیه ای رسمی مبنی بر پشتیبانی کامل از این سازمان به عنوان یگانه نمایندة مشروع فلسطینیان، پذیرفته و

[١] ٥. مأخذ ٣، ص ٢٨، رادیو صوت الجماهیر.