عربی از سرزمین های عربی، ایران همچنان به افزایش حملات خود علیه عراق ادامه داده و در جهت گسترش اعمال خراب کارانه در کشورهای عربی به ویژه در منطقة خلیج عربی ]خلیج فارس[ تلاش می کند.»[١]

این خبرگزاری با اشاره به این که ایران قطع نامه های شورای امنیت به شمارة ٤٩٧ در سال ١٩٨٠ و ٥١٤ در سال ١٩٨٢ را رد کرده است، تأکید شاه حسن در کنفرانس مطبوعاتی اخیر را یادآوری کرد و افزود: «هیچ عقلی نمی پذیرد که اجتماع سران عرب تشکیل شود بدون آن که موضوع جنگ ایران و عراق را مورد بحث قرار دهد.»

در ادامه تفسیر خبرگزاری عراق آمده است: «سران عرب این مسئولیت را در برابر خود دارند که بر لزوم اجرای تصمیمات کنفرانس فاس و اجرای پیمان دفاع مشترک عربی برای رفع تجاوز از عراق و از هر کشور عربی دیگر که در آینده مورد تجاوز قرار گیرد، اصرار ورزند. منابع دیپلماتیک عرب در دارالبیضاء معتقدند علی رغم توان بالای عراق برای مقابله با تهاجمات ایران و شکست آن کشور، اعراب به نوبة خود خواستار حمایت از مقاومت عراق و اجرای مفاد پیمان مشترک خود هستند تا تصمیمات عربی تنها به عنوان نوشته و یا مرکبی در کاغذ باقی نماند، بدون آن که قدرت مقابله با هر کشوری که امت عربی را تهدید کند، داشته باشد. [...] منابع دیپلماتیک عربی بر اهمیّت و ضرورت اتخاذ تصمیمات قاطع از سوی سران عرب در مورد جنگ ایران و عراق تأکید داشته و می گویند اتمام جنگ، یکی از راه های حل مسئله فلسطین و رسیدن ملّت فلسطین به حقوق خود می باشد، زیرا با پایان یافتن جنگ، نیروی جدیدی بر توان امت عربی افزوده می شود که طی پنج سال گذشته جنگ برای مشغول ساختن آن تلاش شده است.»[٢]

٥٢٣

سرهنگ "ابوموسی" و تنی چند از مقام های جبهة نجات ملی فلسطین که در تهران به سر می برند، امروز با مهندس "میرحسین موسوی" نخست وزیر جمهوری اسلامی ایران، دیدار و گفت وگو کردند. به گزارش روابط عمومی نخست وزیری، در این دیدار ابتدا سرهنگ ابوموسی با محکوم کردن "سازش کاری عرفات"، تحرکات اخیری را که نقش میانجی گری بین ظالم و مظلوم را ایفا می کند، مخالف آرمان فلسطین دانست و اظهار امیدواری کرد که به عنوان انقلابیون مسلمانی که از همان ابتدا مشی مسلحانه را اتخاذ کرده اند، تا آزادی قدس از پا ننشینند.

در این ملاقات مهندس موسوی با اشاره به اهدافی که در پشت کنفرانس "کازابلانکا" پنهان است، گفت: «آنچه مطرح نیست، مسئله رودررویی با صهیونیسم است و آنچه مطرح است، صحبت سازش و تسلیم در مقابل استکبار جهانی و صهیونیسم بین المللی است. اگر در مقاومت فلسطین و ملت های پیشرو خللی وارد شود، این گونه کشورها در سازش صریح

[١] ١٦. مأخذ ٨ ، صص ٢ و ٣.

[٢] ١٧. مأخذ ٨ ، صص ٢ و ٣.