پذیرد،" تأکید کرد: «کشور لیبی از کشورهای دوست و نزدیک ماست که در زمینه های مختلف سیاسی نظیر جنگ ایران و عراق، مسئله فلسطین و مقابله با امپریالیسم، با جمهوری اسلامی ایران هم سویی و مواضع مشترک دارد.»[١]

٤٢٢

در ادامة دیدار وزیر امور خارجه، سفیران و کارداران جمهوری اسلامی با مقام های رسمی کشور، امروز نیز این دیدارها ادامه داشت. روزنامة کیهان نوشت: «دکتر "ولایتی" وزیر امورخارجه، به همراه مدیران کل این وزارت خانه و سفرا و کارداران ایران در کشورهای اروپا و امریکا، با آیت الله العظمی "منتظری" دیدار و گفت وگو کردند. در این دیدار، ایشان با اشاره به حساسیت اوضاع و اهمیت مسئولیت آنان، اظهار داشتند: برادران فکر نکنند تنها، نمایندة کشور در خارج هستند، بلکه نمایندة اسلام و انقلاب هم به حساب می آیند. در انقلاب ما که ملاک و هدف اصلی، پیاده کردن ارزش های الهی است، ممکن است گاهی برای افراد شرایطی پیش آید که امر دائر شود بین حفظ ایشان یا بودن فلان شخص در یک مسئولیت و بین حفظ ارزش های اسلام و انقلاب، در چنین صورتی، ما باید به ائمه بزرگوار خود و رهبران مان همچون حضرت امام حسین(ع) تأسی و اقتدا کنیم و حفظ ارزش های اسلام را بر حفظ خود و یا مسئولیت و شغل خاصی ترجیح دهیم [...].

پیامبر اکرم(ص) و ائمه اطهار(ع) در مشی خود با اقشار و طبقات مختلف سعة نظر و شرح صدر داشتند، تا آن جا که حضرت امام محمدباقر(ع) در جواب کسی که به ایشان می گفت: "ما افراد و اقشار مردم را با شاقول خود مقایسه می کنیم و هرکس با نظر و خط ما موافق نبود، طردش می کنیم." فرمودند: "چنین شیوه ای، اسلامی نیست و هرگز این کار را نکن؛ پس آن ها که امید رحمت پروردگار را دارند، در خط کلی اسلام هستند، چه کنند و کجا بروند؟!"[...].

با نیروهایی که به دلایل واهی، سرگردان و گرفتار ترس خیالی در تمامی کشورهای مختلف، شده و از طرفی ضدانقلاب هم نیستند ولی به دلایلی می ترسند به کشورشان برگردند، اعتماد بدهید و وضعیت آنان را به مسئولین مربوطه و یا به من اطلاع بدهید تا بلکه ترتیبی برای جلب آن عده ای که نیروی مفید برای کشور و دارای تخصصی مورد نیاز هستند و علاقه مند به کشور و اسلام می باشند، داده شود [...] علی رغم تمام کارشکنی ها و توطئه های دشمنان اسلام، ملت های زیر ستم متوجه ابعاد انقلاب اسلامی شده اند و در حقیقت انقلاب ما صادر شده است [...].

جای تأسف است که سران بسیاری از کشورهای اسلامی به جای اتکاء به ملت های مسلمان خودشان، به ابرقدرت ها و امریکا و اسرائیل متکی شده اند و این چنین خود را در برابر دشمنان اسلام خوار و ذلیل می کنند و در داخل کشورشان به ملت های مسلمان خودشان با خشونت و طغیان رفتار می کنند. این شیوه حکومت کردن، سرانج-ام جز سقوط

[١] ٥. روزنامة اطلاعات، ٥/٥/١٣٦٤، ص ١.