روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٥٠٩ - روزشمار جنگ پنجشنبه /٣ مرداد ١٣٦٤ /٦ ذیقعده ١٤٠٥ /٢٥ ژوئیه ١٩٨٥
هنگامی صورت می گیرد که مشکلات زیادی میان دو کشور متخاصم وجود دارد و تعداد زیادی از راه حل ها به بن بست رسیده است. بهترین و عملی ترین راه حل برای پایان دادن به جنگ، در حال حاضر طرحی است که در دست تهیه می باشد.» وی دربارة این طرح - که آن را "یک ابتکار مطلوب" توصیف می کرد - توضیح بیش تری نداد.[١]
"یاسر عرفات" نیز برای شرکت در تحرکات صلح، اظهار تمایل کرده است. وی در مصاحبه با روزنامة مصری "الاهرام" - که در شمارة امروز این روزنامه چاپ شده - گفته است که اگر یک نیروی نظامی اسلامی کار جداسازی نیروهای متخاصم ایران و عراق را به درخواست یکی از طرف های درگیر (ایران و عراق) به عهده گیرد، جنگ فوراً متوقف خواهد شد. وی مدعی شده که "حافظ اسد" رئیس جمهوری سوریه، مانع شده است که توافق حاصل شده در مورد آتش بس جزیی بین ایران و عراق، جنگ را خاتمه دهد: «پس از این که کنفرانس اسلامی در مورد ایجاد آتش بس جزیی در مورد جزیرة خارک و بندر بصره توافقی کسب کرده و به پایان یافتن جنگ نزدیک شده بود، دخالت رئیس جمهوری سوریه این توافق را با شکست روبه رو ساخت و در نتیجه، جنگ بین عراق و ایران همچنان ادامه یافت.»[٢]
٤٠٤
رئیس جمهور و رئیس شورای عالی دفاع صبح امروز در دیدار با مسئولان و مدیران وزارت دفاع و سازمان های تابع آن و مسئولان دوایر و شعب عقیدتی - سیاسی این وزارت خانه، خودکفایی در تجهیزات نظامی را به عنوان مهم ترین "نقطه" برای پایداری استقلال کشور مورد تأکید قرار داد. روزنامة کیهان در این باره چنین نوشت:
حجت الاسلام والمسلمین "سیدعلی خامنه ای" رئیس جمهور و رئیس شورای عالی دفاع، با اشاره به ضرورت خودکفایی در تسلیحات نظامی، گفت: «ما اگر برای استغناء کشور از بیگانگان، یک نقطه را مشخص کنیم که از همه جا اولویت بیش تری داشته باشد، آن عبارت از "تجهیزات نظامی" می باشد. در این جاست که اگر ما متکی به دشمن باشیم به طوری که دشمن احساس کند که ما در این بخش نمی توانیم کاری انجام دهیم، در واقع فوری ترین خطرها ما را تهدید می کند.»
وی با اشاره به اهمیت ندادن به نقش تجهیزات در اوایل جنگ و بی اعتنایی نسبت به آن، گفت: «در اوایل جنگ انگیزه هایی بود که نقش تجهیزات را ضعیف جلوه می داد؛ آن هایی که این مسائل را مطرح می کردند، مخلص بودند و نظر سوء نداشتند ولی توجهی به دفاع نداشته و نمی دانستند نیروی انسانی مخلص چگونه می تواند به کار گرفته شود. البته "ایمان" بزرگ ترین سلاح است، ولی به کار بردن آن مسئله مهمی است. ایمان یک ملت، سلاح برنده ای می باشد ولی نقش دادن ایمان مردم، به معنای جنگیدن با دست خالی نیست؛ این غلط استفاده کردن از کاربرد سلاح ایمان است. ما باید دارای حداقل وسایل تهاجم باشیم تا نیروی انسانی بتواند از
[١] ١٩. مأخذ ١٣، ص ٢٣.
[٢] ٢٠. مأخذ١٢، ص ٨، دمشق - خبرگزاری جمهوری اسلامی، ٣/٥/١٣٦٤.