گفتنی است که در ایران از قطع روابط سیاسی عراق با لیبی، آشکارا استقبال شد و در پی آمد این اعلام رسمی، آقای "هاشمی رفسنجانی"، دکتر "ولایتی" وزیر امورخارجه، و سخن گوی این وزارت خانه در بیانیه های جداگانه ای خواستار پیوند هرچه بیش تر کشورهای پیش رو شدند.

اما سرانجام بر اثر ادامة فشارهای روزافزون کشورهای عربی و وسعت بازتاب منفی بیانیة مشترک ایران و لیبی در خبرگزاری ها با عنوان "انعقاد یک پیمان استراتژیک بین ایران و لیبی" و نیز در پی موضع گیری های متفاوت محافل و مطبوعات منطقه و کشورهای عربی در برابر این بیانیه، لیبی که خود را با یک تدارک گسترده جهت به انزوا راندنش روبه رو می دید، در تاریخ ٨/٤/١٣٦٤ از طریق خبرگزاری "جانا" (خبرگزاری لیبی) اعلام کرد که پیمان با ایران در راستای آزادسازی قدس و اتحاد جهان اسلام بسته شده و هدفی دیگر ندارد. خبرگزاری فرانسه در این خصوص گزارش داد: «جانا ضمن توضیح تصمیمات اتخاذ شده در دیدار اخیر حجت الاسلام هاشمی رفسنجانی از طرابلس، خاطرنشان کرد که لیبی هیچ معاهده ای با ایران منعقد نکرده است. مفسر سیاسی خبرگزاری جانا تأکید کرد که متن امضا شده تنها صورت جلسه ای است که در جریان آن، دو انقلاب لیبی و ایران پیمان استراتژیک خود را برای آزادی بیت المقدس و وحدت جهان اسلام مورد تأکید قرار دادند. وی افزود در مورد جنگ ایران و عراق، پیشنهادهایی از سوی لیبی در مورد پایان بخشیدن به این جنگ، به ایران ارائه شده است.»

خبرگزاری فرانسه افزود که "جانا" در سوم تیرماه با انتشار یک اطلاعیه، انعقاد یک پیمان استراتژیک میان لیبی و ایران و همچنین تشکیل یک "ارتش بیت المقدس" برای آزادی فلسطین و یک انجمن انقلابی اسلامی جهانی را اعلام کرده بود.

در تاریخ ١٢/٤/١٣٦٤ "طارق عزیز" معاون نخست وزیر و وزیر امورخارجة عراق، با پیامی از صدام حسین به "رباط" رفت و با شاه حسن دیدار کرد، سپس اجلاس مشترک پارلمان های مراکش و لیبی که از ٥/٤/١٣٦٤ به تعویق افتاده بود، در ١٦/٤/١٣٦٤ برگزار شد و با صدور قطع نامه ای در مورد مسائل خاورمیانه و افریقا، به کار خود پایان داد، در حالی که گفته می شد رفع تعویق اجلاس، بر اثر این توضیح لیبی بوده که صدور بیانیة مشترکش با ایران، جهت آزادسازی قدس و اتحاد جهان اسلام بوده است. در هر حال یک روز پس از این اجلاس (١٧/٤/١٣٦٤)، "شاه حسن دوم" پادشاه مراکش، اعراب را به پشتیبانی از عراق در مقابله با "تجاوز ایران" دعوت کرد و سپس افزود: «آن کسی که می گوید عراق را در این جنگ به حال خود واگذارید، این حقیقت را نمی داند که جسم عرب یکی است و امت عرب، امت واحدی است و قابل تفکیک نیست.»