روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٣٢٥ - روزشمار جنگ پنجشنبه /١٣ تیر ١٣٦٤ /١٥ شوال ١٤٠٥ / ٤ ژوئیه ١٩٨٥
و عراق، دو حقیقت بارز به چشم می خورد: یکی این که دوران حکومت آیت الله خمینی دارد به سر می رسد و دوم این که ارتش ایران علی رغم تلفات سنگین و عدم پیشرفت در خور توجه در جنگ علیه عراق، هنوز دست نخورده باقی مانده و از احترام و پشتیبانی تودة ملت ایران برخوردار است. این دو واقعیت برای آیندة سیاسی ایران و توازن سوق الجیشی در خلیج فارس اهمیت به سزایی دارد... به نفع جهان آزاد است که نیروهای مسلح ایران از کشمکش های جاری دست نخورده بیرون بیاید، از این رو، رویه جاری امریکا نسبت به ارتش ایران در مبارزه اش علیه عراق، در توانایی ارتش در ایفای نقش قاطع برای تبدیل ایران به یک حکومت معتدل و دموکراتیک بسیار مؤثر خواهد بود.»
در مقاله همچنین آمده است: «اکنون که برتری عراق برابر ایران از لحاظ تانک پنج بر یک و از حیث تعداد هواپیما هشت بر یک است و در استعمال سلاح های شیمیایی علیه ایران درنگ نمی کند، به زیان مصالح امریکاست که به صدام حسین کمک بکند؛ این امر به صلح و ثبات در خلیج فارس کمک نخواهد کرد و افراطیون اسلامی را به آغوش روس ها خواهد فرستاد؛ این کار به تضعیف ارتش ایران که تنها سد راه پیشروی احتمالی روس ها به سوی خلیج فارس است، منجر خواهد شد. شوروی در نواحی مرزی ایران سه لشکر مستقر کرده است و اشغال افغانستان توسط روس ها ایران را بیش تر به خطر انداخته است. البته سیاست ضد امریکایی رژیم خمینی که پشتیبانی آن از تروریسم و صدور بنیادگرایی مذهبی، طبیعتاً امریکا را به سوی عراق متمایل می کند، اما باید توجه کرد که سیاست رژیم خمینی فاقد پایگاه ملی است. رژیم خمینی به نقش برجستة ایران در ژئوپلتیک جهان و توازن نظامی در منطقه و نیز در جهان توجه ندارد، از این رو شکست ارتش ایران و بی طرف شدن آن، راه را برای هرج و مرج در ایران و از هم پاشیده شدن کشور هموار می کند.»[١]
٢٠٩
پس از گذشت سه روز از آزادسازی گروگان های هواپیمای امریکایی تی.دبلیو.ای. و در مقابل، آزادنشدن زندانیان گرفتار در اسرائیل، برخی این سؤال را مطرح می کنند که "آیا معامله ای سری در کار بوده است؟" نشریة "فارین ریپورت" با طرح این سؤال در صدد پاسخ گویی برآمده است:
«نبیه بری که خواهان کوتاه کردن دست امریکا بود، پس از فرود دومین بار هواپیمای امریکایی در بیروت، خود را عاجز از حل این بحران دیده، مع ذالک شکست در انتقال گروگان ها به اروپا، منجر شد به این که آن ها را تحویل سوریه دهد. ربایندگان در اصل شیعه و افراطیون حزب الله تحت الحمایه ایران که از آن ها حمایت می کردند، سرانجام تصمیم گرفتند که آزادی گروگان ها را به خاطر دلایل در ارتباط با ایران، بپذیرند.»
فارین ریپورت افزوده است: «یکی از منابع ما معتقد است که آیت الله "خمینی" رهبر
[١] ١٠. مأخذ٣، ص٢٩، بخش فارسی رادیو امریکا، روزنامة "واشنگتن تایمز"، ١٣/٤/١٣٦٤.