کردند که مردم خواستار پایان یافتن جنگ هستند. یک تن از این سه نفر با چهره ای ناراحت در مصاحبه حاضر شده بود که نشان می داد با اجبار به همراه دو تن دیگر در این فرار شرکت داشته است. در هر حال, به رغم سروصدای بسیار, واضح و آشکار بود که این ضربة تبلیغاتی قابل مقایسه با ضربة پناهندگی خانم خالده به ایران, نیست.

در بخش دیگر این عرصه, عراق به دلیل عمق و میزان زشتی ها و ضایعات طبیعی و ذاتی حکومت خود است که با وجود داشتن انبوه امکانات متنوع, در برابر ایران شکست می خورد. استفادة عراق از سلاح شیمیایی, نمونة قابل ذکر این بخش است. اعزام مجروحان جنگی و اسیران بیمار آزاد شدة ایرانی - که از شکنجه های دوران اسارت و نیز از آثار مخرب سلاح های شیمیایی عراق رنج می بردند - به خارج از کشور که امکان معالجة آنان در داخل نبود, خود به خود نوعی افشاگری قطعی و مؤثر علیه جنایات ج-نگی حکومت ع-راق محسوب می شد که این حکومت قادر به مقابله آن نبود. تنها نمونه ای از این م-جروحان که در بیمارست-ان "سنت الی-زابت" ش-هر "کلین-گهاوزن" آلم-ان بست-ری ب-ودن-د, در ٨/٥/١٣٦٤ مورد بازدید خبرنگاران خبرگزاری آلمان و رویتر قرار گرفت. پروفسور "نصرت فیروزیان" پزشک ایرانی تبار تبعة آلمان - که رئیس بخش خون و غدد این بیمارستان بوده است و معالجة ده بیمار ایرانی بستری شده در این بیمارستان را به عهده داشت - گفت سه تن از اینان که بر اثر گازهای شیمیایی دچار بیماری های ریوی و تنفسی شده اند, هیچ امیدی به بهبود ندارند.

در واقع جنایات شیمیایی عراق, امری واضح و قطعی محسوب می شد, از جمله به گزارش رویتر، یک مؤسسة بین المللی تحقیقات صلح مستقر در سوئد, اعلام کرده بود که "در مورد این که عراق در جنگ با ایران از تسلیحات شیمیایی استفاده کرده, هیچ تردیدی وجود ندارد. "

رویتر افزود: «این سازمان مستقل برای چیزی که آن را "عکس العمل سکوت در قبال نقض آشکار قوانین بین المللی" نامیده, جامعة بین المللی به خصوص امریکا و شوروی را مورد انتقاد قرار داد.»

اما با تمام آنچه ذکر شد, حامیان عراق نه تنها به استفادة عراق از سلاح های شیمیایی اعتراض نکردند, بلکه با اقدامات خود, حاکمان این کشور را تشویق نیز می کردند.

نامة ٢٦/٣/١٣٦٤ "رجایی خراسانی" نمایندة دائمی جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل متحد, به دبیرکل این سازمان, حاوی انتقاد از کوتاهی این سازمان در برخورد با تخلفات عراق بود. آقای رجایی هشدار داده بود که کوتاهی در این باره ممکن است به اقدامات تلافی جویانة ناخواسته ای بینجامد که مورد رضایت هیچ کس نیست. در این نامه آخرین موارد استفادة عراق از سلاح شیمیایی گزارش شده بود.

آشکارتر از برخورد تشویق آمیز سازمان ملل, نوع برخورد امریکا با پدیدة سلاح شیمیایی