روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٨٠ - مقدمه
«ایرانیان نهایتاً به چیزی برای نشان دادن و علاقه به گفت وگو نیازمندند و این چیز احتمالاً اسلحه می تواند باشد.» مک فارلین بعدها به هیئت امریکایی بررسی کنندة این ماجرا (یعنی گروه "تاور") گفت که رئیس جمهور امریکا به این پیشنهاد علاقه و توجه نشان داد و اعتقاد داشت که امریکا باید از این امر بهره برداری کند.
هم زمان با این جلسه, در همین روز, با دیدار از انگلستان سفر "جرج بوش" معاون رئیس جمهوری امریکا به هفت کشور صنعتی اروپا پایان یافت. دست یابی به راه حلی جهت مقابله با تروریسم و تعیین یک استراتژی مشترک در این خصوص, یکی از اهداف این سفر بود.
"تاچر" نخست وزیر انگلیس, گفت: «مقامات هفت کشور عضو اجلاس سران اقتصادی [یعنی امریکا, انگلیس, کانادا, فرانسه, آلمان فدرال, ایتالیا و ژاپن] هفتة آینده در بن گردهم خواهند آمد تا یک استراتژی مشترک را برای مبارزه با تروریسم طرح ریزی کنند.» بوش نیز به خبرنگاران گفت که امر مبارزه با تروریسم بین المللی از عهدة هیچ کشوری به تنهایی ساخته نیست.
چند روز بعد هم در ادامة موضع گیری های ضدتروریستی امریکا, ریگان در یکی از تندترین سخن رانی های خویش, از اتحادیه یا "کنفدراسیون جنایت کاران" با ترکیبی از ایران, لیبی, کره شمالی, کوبا و نیکاراگوئه سخن گفت که "در جنگ علیه امریکا شرکت دارند و امریکا آن را تحمل نخواهند کرد". وی روز ١٧/٤/١٣٦٤ در جمع انجمن وکلای امریکا, کشورهای ایران, لیبی, کره شمالی, کوبا و نیکاراگوئه را متهم کرد که ترکیب تازة جنایی در سطح جهان تشکیل داده اند و در ابراز تنفر تعصب آمیز دربارة امریکا, هم سو هستند. وی همچنین تأکید کرد: «روابط نزدیک شوروی با تقریباً تمامی کشورهای تروریستی نیز نباید نادیده گرفته شود.»
ریگان از حقوق دانان امریکایی خواست که برای دست یابی به یک چارچوب تازه در امریکا و در سطح بین المللی جهت مقابله با تروریسم, بکوشند. وی افزود: «به طور خلاصه آن ها می خواهند ما را مجبور به عقب نشینی و تغییر مواضع کرده و ما را به امریکایی قلعه نشین تبدیل کنند, بلکه هدف واقعی آن ها بیرون راندن امریکا از صحنة جهان است.»
ریگان سپس گفت: «انتظار می رود در حدود یک هزار اعمال تروریستی در سال ١٩٨٥ به وقوع بپیوندد و این چیزی است که ما با آن مواجه خواهیم شد, مگر این که تمامی کشورهای متمدن جهان در جهت پایان بخشیدن به این حمله علیه بشریت, با هم متحد شوند.» وی اعلام کرد: «تنها در سال ١٩٨٣, سازمان اطلاعات مرکزی امریکا (سیا) دخالت ایران در ٥٧ فقره حملات تروریستی را یا به طور قطع و یقین تأیید کرده و یا مدرکی بسیار قوی دال بر دخالت ایران به دست آورده است. اکثر این حملات در لبنان صورت گرفت, اما فعالیت تروریستی توسط کسانی که هوادار ایران هستند, در سراسر اروپا افزایش یافته است. ... ما شواهدی در دست داریم که حاکی از ارتباط عوامل لیبیایی با حداقل ٢٥ حادثه در سال گذشته است.»