هر چند که عراق در شرایط غیر جنگی و جنگی، در هر دو حال برای کویت یک خطر بالقوه است. به هر حال، اگر کنفرانس "مبارزه باتروریسم" از جانب شورای همکاری خلیج فارس برپا گردد و عراق در آن به عنوان یک رژیم تروریستی معرفی نشود، کویت مغلوب این کنفرانس خواهد بود و به دست خود راه اقدامات تروریستی بعدی عراق علیه خود را خواهد گشود.

شاید تحلیل ذیل که بخشی از کتاب "خلیج فارس بدون نقاب" است و به قلم یک تحلیل گر غربی هم می باشد، کویت را به خود آورد:

در حال حاضر آنچه که کویت را تهدید می کند، از سوی عراق می آید و عراق تحت ریاست جمهوری صدام حسین و سلف وی حسن البکر، خود را آزاد می داند که هر آنچه دوست دارد، در خاک کویت به اجرا درآورد، هرچند که کویت را به زور به خاک خود ملحق نکند. ژنرال قاسم (از رؤسای پیشین جمهوری عراق) معتقد بود که کویت نهایتاً از طریق مسالمت آمیز و از کانال روند طبیعی رویدادها، در عراق مضمحل خواهد شد. ... ترورهای بسیاری توسط عوامل عراق در کویت صورت گرفته است و عراق نشان داده است که اجرای ترور سیاسی را به مثابة شکلی از اعمال قدرت در کویت، پذیرفته است.»[١]

٦٦٠

به گزارش رادیو اسرائیل، سرهنگ "معمر قذافی" گفته است علت اصلی جانب داری وی از حکومت اسلامی ایران آن است که حکومت تهران با امپریالیسم امریکا مبارزه می کند. در مصاحبة خبرنگار روزنامة چپ گرای "الاهالی" چاپ قاهره، با رهبر لیبی، قذافی افزوده است: «هر کس با امریکا پیکار کند، من در کنار او هستم.» سپس خبرنگار الاهالی پرسیده است: «چگونه لیبی می تواند از یک کشور غیر عرب جانب داری کند که با کشور عربی عراق در حال جنگ می باشد؟» قذافی نیز همان جواب را تکرار کرده است.[٢]

٦٦١

"کروبی" نمایندة امام و سرپرست حجاج ایرانی در سمینار بین المللی "حج" - که با حضور جمعی از علما و روحانیون کشورهای مختلف اسلامی در سالن بعثه امام خمینی در مکه برگزار شد - به فلسفة حج اشاره کرده و با تأکید بر این که "تمامی تجاوزات قدرت ها، ناشی از ضعف و تفرقه بین مسلمانان است"، گفت: «امت اسلامی فقط بر اساس اجرای قوانین اسلامی به ثبات سیاسی - اجتماعی خود می تواند ادامه دهد. ]...[ دشمنان می خواستند که حج را از مواضع خود منحرف سازند؛ آن ها می خواستند هرچه قیام للناس است، خشک و بی محتوا شود و مسائل سیاسی در آن مطرح نشود. اگر بگوییم رسول خدا(ص) در مکه بت ها را فرو ریخت و اگر بگوییم پیامبر با شرک مبارزه کرد و قدرت های جهانی و کفر که با همة امکانات در مقابل مستضعفین ایستاده اند؛ آیا این ها مشرکین و کفاری نیستند که باید با آن ها مبارزه کرد و از آن ها برائت جست و اظهار تنفر کرد؟ اگر با این بینش حج برپا می شد

[١] ١٠. مأخذ ١، ص٢٠.

[٢] ١١. مأخذ ٢، ص ٢٥، رادیو اسرائیل، ٢٩/٥/١٣٦٤.