روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٧٦٦ - روزشمار جنگ دوشنبه / ٢٨ مرداد ١٣٦٤ /٢ ذیحجه ١٤٠٥ / ١٩ اوت ١٩٨٥
اما متأسفانه علی رغم همة شواهد و ادلة آشکار، هنوز هم دولت کویت قصد ندارد بگوید بمب هایی که انفجار آن ها جان چندین بی گناه را گرفت و گروهی را مجروح ساخت، توسط عراقی ها کار گذاشته شده بود. دولت کویت قصد ندارد بگوید سوء قصدی که علیه جان امیر این کشور صورت گرفت، توسط عراقی ها برنامه ریزی و انجام شده بود. وزیر کشور کویت در پاسخ سؤال خبرنگار اردنی "الیوم" در مورد نتایج تحقیقات پیرامون این حوادث می گوید «هنوز زمان اعلام نتایج تحقیقات مناسب نیست»، شیخ "نواف" می گوید: "دست یک کشور در پشت این ماجرا است"، اما آن کشور را نام نمی برد؛ چرا؟
شاید دولتی های کویت منتظرند مثلاً در افریقا یا امریکای لاتین کودتایی یا اتفاق دیگری روی دهد و بعد بدون درد سر بگویند سوءقصد به جان امیر کویت مثلاً کار دولت شیلی یا پاراگوئه است! دولت مردان کویت از چه می ترسند؟ اگر هراس شان از این است که رژیم بغداد ممکن است با اعلام نتایج دولت کویت دربارة خراب کاری های اخیر، عصبانی شود و مثلاً دست به خراب کاری های تازه بزند، از کجا که نگفتن و اعلام نکردن، موجب توقف اقدامات بغداد باشد؟
وزیر کشور کویت در مصاحبه ای که دیروز منتشر شد، سخن از تروریسم دولتی می راند و وعده می دهد که در اجلاس ماه سپتامبر شورای همکاری های خلیج فارس، این موضوع و راه های مقابله با آن بررسی خواهد شد.
در این زمینه هم ما دو نکته به حکومت کویت گوشزد می کنیم: اوّل این که با کلی گویی ها، مبهم گویی ها و سمبولیک حرف زدن ها و شعار دادن ها کار درست نمی شود؛ اگر عوامل خراب کاری را می شناسید، نام ببرید و محکوم کنید و عکس العمل نشان دهید؛ اگر نمی شناسید، پس منظورتان از این حرف ها و این که "می دانید دست یک کشور در پشت ماجرا است"، چیست؟ شیخ نواف می گوید: "یکی از راه های مقابله با تروریسم دولتی، تحریم کشوری است که آن را تشویق می کند و به آن عمل می کند"، منظور کدام کشور است؟ چرا نام این کشور را نمی برید؟ شما که حاضر نیستید این کشور را معرفی کنید، چگونه انتظار دارید دیگران آن را تحریم کنند؟ ما می گوییم نیازی به تحریم نیست؛ شما فقط به آن کشور کذایی کمک نکنید، وجوه هنگفت خریدهای تسلیحاتی آن را نپردازید، راه های تان را، اسکله های تان را، بیمارستان های تان را و ... در اختیار ارتش متجاوز آن قرار ندهید، از آن حمایت نکنید و تجاوزش را "دفاع از آرمان های عربی" قلمداد نکنید، جنایاتش را "پیروزی های بزرگ" معرفی نکنید.
نکتة دوم این که برای مقابله با تروریسم دولتی، گام اول این است که دولت ها خود دست به این عمل نزنند. شما که با مردم کویت و بیگانگان مقیم، آن می کنید که اسرائیلی ها با فلسطینی ها کردند، چه طور می توانید در تقبیح این موضوع سخن بگویید؟! دسته دسته