می دانستند و در پی آن، احتمال حملة نظامی امریکا به ایران نیز مطرح می گردید. هواپیما مجدداً به فرودگاه بیروت بازگشت و چند سازمان مختلف و مجهول الهویه مسئولیت ربودن آن را پذیرفتند، اما سپس مشخص گردید که آنان از شیعیان لبنان هستند و آزادی مسلمانان لبنانی در بند اسرائیل در زندان عتلیت، خواستة اصلی آنان اعلام گردید.

هرچند سازمان هایی چون جهاد اسلامی، حزب اللّه، امل، مسئولیت این هواپیماربایی را پذیرفتند، اما علاوه بر خواستة اعلام شده، آنچه در حول قضیه و حوادث مرتبط با آن جریان یافت، این بود که بافت و ترکیب اصلی هواپیماربایان را گروهای لبنانی شیعة مبارز هوادار ایران، تشکیل می دهد. در سومین روز این هواپیماربایی، گزارشی خواندنی از خبرنگاران محلی منتشر شد که در آن آمده بود: «هواپیماربایان با دوستان و اعضای خانواده های خود که در حومة جنوب بیروت در نزدیک فرودگاه بین المللی زندگی می کنند، دیدار کردند. دیشب هواپیماربایان سرحال بودند و گاهی هم با چریک های امل که در برج کنترل فرودگاه مستقر شده اند، شوخی می کردند. یکی از آن ها از این که به موقع شامش را نداده اند، گله کرد و گفت: در این فاصله می توانستم به خانه ام بروم و برای همة کسانی که در هواپیما هستند، غذا تهیه کنم.»

منابع اسرائیلی با صراحت بیش تر از سایر منابع، ایران را درگیر قضیه وانمود می کردند. روزنامة "هاآرتص" نوشت: «سفارت ایران در سوریه در عملیات تروریستی شیعیان در لبنان، مغز متفکر است و فعالیت های گروه های افراطی شیعه در لبنان توسط این سفارت خانه هدایت و سازمان دهی می شود و این گروه ها از کمک فکری، اسلحه، مهمات، کمک مالی و حمایت های لجستیکی سفارت ایران در دمشق بهره مند می باشند. سوریه در جریان امور است و نسبت به دخالت های بیش از حد ایران در لبنان نظر مساعدی ندارد و حتی سعی کرده است در این زمینه با ایران به توافق برسد.»

بحران هواپیماربایی ت-ی.دبلیو.ای.، ت-ا آزادی گ-روگ-ان های امریکایی هواپیما، نزدی-ک به س-ه هفته (١٩روز) طول کشید. در هفتة نخست، موضع گیری های مسئولان امریکایی درخصوص چگونگی برخورد با این بحران، بعضاً کاملاً متضاد بود. مشخص بود که مسئولان امریکایی سردرگم هستند و در اقدام علیه ایران توافق و جمع بندی مشخصی ندارند و نتوانسته اند راهی بیابند که منافع اقدامات تند علیه ایران بر مضار آن ترجیح داشته باشد؛ از سویی، سخن از نفی هرگونه سازش بود و احتمال اقدام نظامی و سرکوب مطرح می شد و از سوی دیگر، در تلویح، احتمال بررسی آزادی زندانیان مسلمان لبنانی از زندان اسرائیل در برابر رهایی گروگان های امریکایی، به عنوان فرضی قابل قبول عنوان می گردید:

هنری کیسینجر: ولو حوادث ناگواری رخ دهد، هیچ مذاکره ای مستقیم یا غیرمستقیم با هواپیماربایان نباید انجام گیرد. آنچه رسانه هایی از قول منابع ناشناس عنوان می کنند: "در صورت آزادی زندانیان شعیه از جانب اسرائیل، امریکا انتقاد نخواهد کرد" و یا این که "امریکا