صدای امریکا امروز مطلبی از نشریه "واشنگتن تایمز" پخش کرد. که تحلیلی بود به قلم "جویس استار" (مدیر برنامه خاورمیانه در مرکز مطالعات استراتژیک و بین المللی دانشگاه "جورج تاون") دربارة مسائل اقتصادی عراق. نویسنده کوشیده است ضمن نقد شیوه های سوسیالیستی کنونی حاکم بر عراق، چشم اندازی از تغییر مدل اقتصاد این کشور به سمت مدل های غربی ارائه دهد. در این تحلیل، دولت عراق به کاهش کنترل اقتصاد دولتی و جهت گیری به سمت گسترش بخش خصوصی، توصیه شده است تا بتواند بر مشکلات و معضلات اقتصادی و اجتماعی آتی در عراق فائق آید. در این گزارش تحلیلی آمده است:

«نبردی که تاکنون ٣٧ میلیارد دلار ارز خارجی عراق را به مصرف رسانده و یک وام خارجی حدود بیست میلیارد دلار را که پیش تر وجود نداشت، به وجود آورده است. البته این بدهی، چیزی حدود پنجاه میلیارد دلاری را که اعراب به ویژه عربستان و کویت به صورت بلاعوض وام پرداخته اند، در برنمی گیرد. بدهی ها، عراق را ناچار ساخته است زمان پرداخت قراردادهای خارجی اش را تغییر دهد، با این حال، مقام های بلند پایه عراق چون "طه یاسین رمضان" معاون اول نخست وزیر، معتقدند که سال ١٩٨٥ آخرین سال بحرانی برای اقتصاد عراق و سال ٨٦ نقطة عطفی برای دهة آینده خواهد بود. رمضان فاش ساخت که دولت دو برنامة عمرانی پنج ساله را برای سال های ٨٦ تا ٩٠ آماده کرده است. یک برنامه بر این تصور قرار دارد که جنگ با ایران به زودی و کم تر از دو سال دیگر تمام خواهد شد؛ برنامة دیگر براساس احتمال ادامة نامحدود جنگ تنظیم شده است. اما به گفتة طه یاسین رمضان در هر دو مورد، عراق در دهة ٩٠ با کشوری که متکی به نفت، است متفاوت خواهد بود و به سوی اقتصاد مخلوطی که به مدل غربی نزدیک تر است حرکت خواهد کرد.»

مفسر واشنگتن تایمز به نقل از رمضان نوشته است: «هدف این است که اقتصاد، از درآمد نفت جدا شود و فرآورده های کشاورزی و صنعتی اهمیّت پیدا کند. حتی اگر این محصولات به صورت منبع عمده ای برای درآمدهای صادراتی درنیاید، عراق از نظر کشاورزی به خود کفایی کامل می رسد.» اما "جویس استار" توجه می دهد: «دولت بعث ظاهراً به خوبی آگاه است که برای رسیدن به این سطح تولید، کنترل دولت بر اقتصاد باید کاهش یابد، بخش خصوصی گسترش یابد و پول های بی حسابی که قبلاً در راه منافع اجتماعی به مصرف می رسید برای سرمایه گذاری به کار گرفته شود.» وی امیدوارانه افزوده است: «"طه یاسین رمضان" معاون اول نخست وزیر عراق، با کسانی که معتقدند سوسیالیزم یعنی این که دولت مالک همه چیز باشد، موافق نیست.»

در ادامة تفسیر آمده است: «اگر دولت عراق بخواهد برنامه ها را به شیوه کنونی اش اجرا کند، احتمالاً سال های آینده با حذف بسیاری از کارهایی که دولت با کمک های خود، قیمت