امروز آن چنان که یک هیئت بازرسی امریکایی موسوم به "تاور" گزارش داده، بار دیگر "دیوید کیمچه" (پیک اسرائیل) در کاخ سفید با "رابرت مک فارلین" مشاور امنیتی ریگان، ملاقات و گفت وگو کرده است. ماحصل این گفت وگو به رئیس جمهوری (ریگان) منتقل شده و نهایتاً تصمیم گرفته شده که به وسیلة واسطه ها و دلالانی که قبلاً از آن ها نام برده شده بود (قربانی فر و...) مقادیر محدودی اسلحه با قید این که موازنه نظامی موجود بین ایران و عراق را بر هم نزند، در ازای آزادی گروگان های امریکایی به ایران داده شود.

طبق این گزارش، نکتة مهم این تصمیم گیری این بوده که سلاح ها می باید توسط اسرائیل برای ایران ارسال شود، به این ترتیب که ابتدا اسرائیل تعدادی موشک تاو و یا هاوک برای ایران بفرستد، سپس امریکا بلافاصله همان تعداد سلاح را به اسرائیل بدهد.[١]

در این گزارش اضافه شده است که ریگان همچنین ابراز تمایل کرده که این مقدمه ای برای آغاز مذاکرات سیاسی با ایران باشد. مک فارلین با این قید که هدف امریکا یک برنامة سیاسی است نه مبادلة سلاح و گروگان، ماجرا را به شورای امنیت ملی گزارش کرده است. وی مخالفت "شولتز" وزیر خارجه و "کاسپار واینبرگر" وزیر دفاع را نیز با رئیس جمهور در میان گذاشته و رئیس جمهور همچنان به ادامة ماجرا نظر مساعد داشته است.[٢]

٤٧٤

مسئله تأمین سلاح های ایران در جنگ و نیز این که ایران در عین برقراری محدودیت شدید به وسیلة قدرت های غربی، چگونه تسلیحات سیستم غربی ارثیة نظام گذشته را تأمین می کند، از مسائل بحث انگیز همة محافل و رسانه هاست.

خبرگزاری یونایتدپرس در این باره گزارشی از قول دیپلمات ها و کارشناسان خاورمیانه ارائه کرده است که بیان گر تلقی آن ها از وضع ایران است:

«ایران علی رغم کمبود تجهیزات نظامی و قطعات یدکی، ظاهراً مصمم است جنگ خود را تا سرنگونی "صدام حسین" رئیس جمهور عراق، ادامه دهد. میزان تعهد و الزام ایران در قبال

[١] قابل توجه است که محتوای گزارش مزبور تصریح دارد که در جلسة یادشده، بر وجود اسرائیل به عنوان یک پای حتمی قضیه تأکید شده است. دلیل این تمایل، البته در گزارش کمیسیون تاور نیامده است, اما قرائن نشان می دهد که تمایل آشکار به این که اسرائیل رابطه و واسطة ارسال سلاح های امریکایی به ایران باشد, وجود داشته است و این امر حاکی از این بوده است که در نظر داشتند شرایط خاصی همراه این قضیه به ایران تحمیل شود که به نظر طراحان مسئله، حضور اسرائیل در معاملة مزبور، لازمة تحقق آن وضعیت و شرایط خواهد بود. بعدها آقای هاشمی رفسنجانی بر تأکید طرف امریکایی به حضور اسرائیل در این معامله و پرهیز جدی و شدید ایران از این موضوع، در نمازجمعة تهران اشاره کرد و گزارش داد که چگونه ایران وجود کوچک ترین ردپای اسرائیل در این قضیه را نپذیرفت.

[٢] ٤. سند شمارة ٠٠٢٢٨ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: گزارش تاور، ترجمة وزارت خارجه، ١١/٥/١٣٦٤، صص ٤٧ و ٤٨.