شاید بتوان نظر برخی تحلیل گران را در مقطع زمانی مربوط به کتاب حاضر، صائب دانست که می گفتند (٨/٤/١٣٦٤): «محافل دیپلماتیک عربی همه منتظرند که در ماه های آینده، تماس های میان عربستان سعودی و ایران بیش تر شود. این تماس ها از جانب کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس شدیداً مورد پشتیبانی قرار خواهد گرفت و بغداد یا باید در مقابل این توازن جدید - که شاید به یک میانجی گری مفید منجر شود - یک موضع معقول اتخاذ کند و یا باید یک موضع بی اعتمادی فزاینده بگیرد، در این صورت موجب خواهد شد سعودی ها برای رها کردن صدام حسین دلایل کافی در اختیار داشته باشند.»

در همین حال، در محافل خصوصی، بعضی حتی پا را از این فراتر گذاشته و چشم انداز خاصی در مناسبات بین ایران و کشورهای عربی حامی عراق ترسیم کردند که با روابط و مناسبات جاری این کشورها با عراق به کلّی متفاوت بود، از جمله یک دیپلمات ارشد سوریه در ژاپن، در یک محفل خصوصی گفته بود که یکی از دوستان ژاپنی وی گفته است: «نظر "موساد" [سازمان جاسوسی اسرائیل] اخیراً بر این است که رؤسای کشورهای خلیج فارس حاضرند سر صدام را در سینی طلایی تقدیم خمینی نمایند و در مقابل آن برای منطقه صلح به دست بیاورند.» این دیپلمات سوری افزوده بود که از آن جایی که این منبع مطلع ژاپنی دو روز قبلش با آقای "میاکه" مدیر کل وزارت خارجة ژاپن جلسه داشته بود و از بازگشت آقای "میاکه" هم از سفر اسرائیل دو هفته بیش تر نمی گذشت، منبع این خبر ممکن است آقای "میاکه" به نقل از اسرائیلی ها، بوده باشد.

در سطوح آشکار نیز - که اندکی تعدیل شده بود - چنین نظرهایی وجود داشت، مثلاً ماه نامة "عربیا" چاپ لندن، نوشت: «با انجام گرفتن تماس های دیپلماتیک اخیر بین جمهوری اسلامی ایران و عربستان سعودی، همراه با دل سردی کشورهای حوزة خلیج فارس از بغداد، به نظر می آید شمارش معکوس علیه صدام حسین آغاز شده است. ناظرین منطقه عقیده دارند به احتمال زیاد انفجار دو بمب در ریاض هنگام سفر وزیر خارجة عربستان به ایران و سوء قصد به جان امیر کویت، به دستور رژیم عراق انجام گرفته تا به این وسیله جمهوری اسلامی ایران را به صدور ترور متهم کند و از ایجاد روابط دوستانه میان ایران و شیخ نشین های منطقه جلوگیری نماید. این حرکت بغداد باعث خواهد شد که کشورهای منطقه نسبت به رژیم عراق بدبین شوند که کاهش کمک این کشورها به عراق از ٥٠٠هزار بشکه نفت در روز به ٢٥٠هزار بشکه منعکس کنندة این مطلب می باشد. از سوی دیگر، اگر اخراج ١٣ عامل عراقی از بحرین حقیقت داشته باشد، ثابت می شود که استراتژی حکم رانان عراقی، خود ویرانگرانه است و کشورهای منطقه را به سوی روابط دوستانه تر با ایران سوق خواهد داد.»

اما در عمل و به دور از نتایجی افراطی شبیه آنچه به نقل از اسرائیلی ها ذکر شد، در روند