صدام سپس کمک های لیبی و سوریه به ایران را از عوامل طولانی شدن جنگ دانست و با اشاره به این که "اکنون عصر اتم و همکاری است، نه عصر انزوا"، گفت: «در حالی که میان ملل همکاری وجود دارد، پس چرا نباید میان کشورهای امت عرب همکاری وجود داشته باشد؟ چرا به جای این که با بسیاری از کشورهای خارجی داد و ستد داشته باشیم همان داد و ستد را ولو با کیفیت کم تر و یا مشابه، با مصر، اردن و یا سوریه برقرار نسازیم و پیروزی های مشترکی به دست نیاوریم؟»

وی دربارة اوضاع جاری اعراب گفت: «اگر وضع کنونی اعراب را با مقیاس های جاری بسنجیم، می بینیم که شکاف های زیادی در میان آنان وجود دارد و مهم ترین این شکاف ها، حالت از هم پاشیدگی و اختلاف میان برخی از این کشورها است. متأسفانه بسیاری از اعراب قدرت را در چارچوب منافع خود به کار می بندند و به آن به عنوان اقتدار قومی و با دید فرهنگی، قومی و برادری نمی نگرند؛ یعنی هنگامی که توپ و تانک و هواپیماهای شان زیاد می شود، به جای این که آن را برای حفظ صلح و استقلال به کار بگیرند، برای تضعیف صلح و استقلال از آن استفاده می کنند، در چنین شرایطی برخی از کشورهای عربی این گونه ابزارهای جنگی را علیه برادر خود به کار می گیرند، به جای این که سرزمین اشغال شده ای را آزاد کنند و یا عوامل خیر را فراهم کنند و با افزودن به عوامل دیگر، اقتدار امت عربی را تأمین کنند و در نتیجه این امکان را به او بدهند تا سرزمین اشغالی خود را آزاد کند. این حالت را نمی توان یک حالت سالم تلقی کرد بلکه این حالت یک حالت ناهمگون است؛ این حالت کنونی اعراب ناشی از رفتارهای فردی بعضی از حکام است و عوامل اختلاف عواملی نیستند که نمایان گر سیر تاریخ باشد و یا تمایلات مردم عرب باشند؛ برای نمونه لیبی را مثال می زنیم، این کشور چند بار با مصر اختلاف پیدا کرد و چند بار هم این کشور را به وحدت دعوت کرد؛ این تمایل به وحدت سریع و همچنین حالت اختلاف ناشی از مزاج تند، هر دو منفی است... بعضی اعراب معتقدند کشورهای عربی در جنگ شش روزه قدرت رزمی خوبی داشتند، چون شمشیر بر قدرت بدنی تکیه می کند ولی هنگامی که اسلحة جدید بر نیروی عقل استوار شد، اعراب عقب افتادند، اما شما که مسائل را دنبال می کنید خوب می دانید که اعراب در جنگ ١٩٧٣ واقعیت جدیدی را به وجود آوردند.»

صدام سپس با اشاره به تجاوز هواپیماهای سوری به حریم هوایی عراق، گفت: «به فرماندهی کل نیروهای مسلح گفته شده که در صورت تکرار چنین اقدامی، هواپیماهای سوریه را سرنگون سازند.»

صدام با اشاره به این که این تجاوزات هم زمان با عملیات ایران در جبهه، بوده است، افزود: «در فرهنگ عرب، اعراب و کشورهای عربی مانند برادر هستند، اما یک حاکم عرب گاهی بخشی از امکانات ملّت را برای خود به کار می گیرد. من اطمینان دارم که اگر الآن به سوری ها بگویند