کشورهای جهان سوم و حتی همة کشورهای جهان به جز رژیم هایی از قبیل امریکا، اسرائیل و افریقای جنوبی و امثال آن ها - که دلیل خاص مانع از ارتباط ما با آن ها است - بارها اعلام شده است و از شخص حضرت امام گرفته تا بقیة مسئولین، همه، این سیاست را اعلام کرده اند. ما بنا بر قطع روابط یا ضعیف کردن روابط سیاسی با کشورهای دیگر را نداریم، مگر در مورد استثنایی. همیشه حضرت امام در این مورد توصیه کرده اند، به خصوص در مورد کشورهای همسایه. حضرت آیت الله العظمی منتظری همواره توصیه های مؤکدی به همة ما کرده اند که باید سعی کنیم با این کشورها روابط مان را صمیمانه کنیم و این توهم غلط که جمهوری اسلامی سر جنگ با همه دارد را از ذهن آن ها خارج سازیم. تشخیص خود ما هم همین است و مسئولین کشور هم این را تأیید کرده اند. در حال حاضر انقلاب اسلامی به خاطر عدم تبیین نقطه نظراتش در مواردی، شناخته نشده است. چنانچه بتوانیم به کشورهای همسایه مان این معنا را درست تفهیم کنیم که حراست از منطقة خلیج فارس این منطقة حساس و استراتژیک - به عهدة خود ما کشورهای پیرامون خلیج است؛ یا اگر بتوانیم تفهیم کنیم که باید در مقابل خطر بزرگی که اسلام و تمامی کشورهای اسلامی و وحدت آن ها را تهدید می کند، نیروهای مان را حتی المقدور هماهنگ و بسیج کنیم و به دنبال آن، مسئله خطر صهیونیست ها و رژیم صهیونیستی را به عنوان یک خطر اصلی، به طور جدی برای جهان اسلام مطرح سازیم، طبعاً امتیاز زیادی به دست آورده ایم.»

اطلاعات: «عده ای تصور می کنند مسئولین ایران به هیچ وجه از راه های سیاسی و دیپلماسی وارد عمل نمی شوند و اگر حکام منطقه هم بپذیرند که رژیم عراق باید عوض شود، باز هم ایران قبول نمی کند و بر شعار "جنگ، جنگ تا پیروزی" ادامه می دهد.»

رئیس جمهور: «امروزه هیچ جنگ نظامی یی نیست که تلاش سیاسی یی در کنارش نباشد و به آن کمک نکند؛ ما هم از آغاز جنگ تحمیلی تاکنون، تلاش های سیاسی مان در کنار تلاش های نظامی وجود داشته و دارد و به مقاصد مختلف - از جمله همین که شما در سؤال تان به آن اشاره داشتید - رفت و آمدهای فراوانی انجام شده است که همه از آن مطلع اند و بر همه روشن است. اما نکته ای که وجود دارد، این است که یک تحلیل غلطی پس از انقلاب اسلامی در منطقه حاکم شد و آن این بود که "انقلاب، ایران را آسیب پذیر ساخته است." همین تحلیل، یکی از عوامل اصلی بود که موجب شد حملة نظامی عراق به ایران انجام بگیرد. این تحلیل اگرچه در طول این چند سال جنگ به دلیل مقاومت شجاعانة رزمندگان اسلام، قوت و صحت خود را از دست داد، ولی هنوز تا حدودی باقی است و به کلی از بین نرفته است، لذا ما در گفت وگوهای سیاسی، آن وقت دارای موقعیت برتر هستیم که در جنگ، مشت قویِ کوبنده ای را نشان دهیم. جنگ برای خود دارای یک مضمون سیاسی است؛ جنگ برای ما حاکی از یکپارچگی ملت است؛ اکنون دشمنان ما دارند