دقیقاً حدس می زد که در منطقه چه خبر است. از طرفی دیگر، با توجه به این که منطقه فاقد نیروی دشمن بود، در صورت رعایت حفاظت عملیات و داشتن طراحی خوب، سرعت عمل یگان های مانوری و مرکزی قوی، می شد جلو خیلی از مواردی را که به میزان هشیاری دشمن کمک می کرد، گرفت.

در مجموع، مهم ترین عوامل مؤثر در پی بردن دشمن به آماده سازی زمینه عملیات در منطقه، عبارت است از:

١- وجود عناصر بارزانی در منطقه و آگاهی آن ها از عملیات.

٢- تردد بیش از حد برادران ارتش به خصوص افسران با لباس فرم و داشتن درجه.

٣- تردد بیش از حد هلی کوپترها در منطقه ای که به ندرت هلی کوپتر وارد آن می شد.

٤- اقدامات مهندسی به صورت گسترده، به خصوص جاده کشی ها که مرتباً به وسیلة جهادسازندگی در منطقه ادامه می یافت و جهت امتداد آن ها، فلش عملیات را نشان می داد.

٥ - تردد بیش از حد وسایل نقلیة نظامی، به خصوص وسایلی که صرفاً فرماندهان از آن استفاده می کنند.

٦ - حضور ضدانقلاب در منطقه.

٧- اسارت چندتن از نیروهای ارتشی و سپاهی و پناهنده شدن یک سرباز.

٨ - نفوذهای گروهک ها.

برادر صالحی در این باره که دشمن پس از هشیاری چه اقداماتی انجام داد، گفت: «دشمن بمباران های شدیدی را روی پادگان پیرانشهر که مرکز قرارگاه عملیاتی بود، شروع کرد و همچنین تمام جاده های عقبة منطقه را که نیروهای ارتش به صورت پراکنده در آن مستقر بودند، زیر آتش شدید بمباران هوایی قرار داده و در خطوط پدافندی نیز شروع به فعالیت نمود و تعدادی از مواضع خود را با مین گذاری و سیم خاردار مستحکم کرده و ارتفاعات ١٨٣٠ و ١٨٣٦ سراسپندار را - که از ارتفاعات حساس منطقه بودند - اشغال کرد و در روی آن مستقر گردید.»

علاوه بر آن، اطلاعاتی که رکن٢ (اطلاعات) قرارگاه تاکتیکی حمزه در تاریخ های ١٢، ١٣ و ١٨ تیرماه به یگان ها ابلاغ می کرد، خود دلیلی بر آگاهی دشمن از اوضاع بود، به طوری که در این ابلاغیه ها به افزایش نیروهای زرهی، شایع شدن تقویت یگان های دشمن جهت حمله به منطقة کلاشین، استقرار پانصد نفر از جاش های محلی در منطقة بیرکم و ارتفاعات هاجر، ورود یک تیپ کماندو با هویت یگانی "تیپ٢ کماندو" به منطقه چومان مصطفی، گلاله و سیدکان، ارتش رژیم بعثی با تمرکز نیرو و استقرار یگان هوانیروز در دیانا و جمع آوری عشایر منطقه (که به دنبال شایعة حملة قریب الوقوع ارتش، صورت گرفته) ارسال پنجاه کامیون حامل موشک های زمین به زمین و اسلحه های سنگین به ارتفاعات "حسن بیگ" و "زین پیشه" واقع در منطقة سیدکان و نیز شروع به احداث قرارگاه عملیاتی در ارتفاعات حسن بیگ اشاره شده بود. این علائم نهایتاً بر پی بردن دشمن به قصد نیروهای خودی برای اجرای عملیات در سیدکان، دلالت دارند.

برادر "خادم الحسینی" مسئول اطلاعات قرارگاه حمزه و مشاور اطلاعاتی قرارگاه تاکتیکی حمزه، در این باره گفته است: «ارتش بعث، جاش ها را که با بارزانی ها در تماس بودند، از مناطق حساس جمع کرد و نیروهای منظم خودش را وارد منطقه کرد، سپس مناطق قابل نفوذ را پوشاند و نیروهایش را نیز گسترش داده و در حد شش تیپ نیرو وارد منطقه کرد یعنی علاوه بر لشکر٢٣ که در منطقه بود، لشکر٣٣ را هم وارد منطقه کرد.»

علی ای حال، دشمن پس از هشیاری، در این زمینه ها به فعالیت پرداخت:

١- تقویت نیروهای احتیاط خود در منطقه.

٢- بمباران هوایی عقبه ها.

٣- استقرار در بعضی از ارتفاعات خاص و حساس منطقه.

٤- ایجاد مواضع و استحکامات در معابر ورودی.