در حالی که مدت ها از حملات عراق به نفت کش های حامل نفت ایران می گذشت، بعد از عملیات خیبر اولین حملة ایران در چارچوب "مقابله به مثل"، علیه یک نفت کش انجام شد و به این ترتیب عبارت "جنگ نفت کش ها" یا "جنگ کشتی ها" وارد خبرهای جنگ تحمیلی گردید. در مقطع زمانی کتاب حاضر، حملات معدودی به کشتی ها شده است، اما با همان هدف جنگ کشتی ها، یعنی ممانعت و اخلال در صدور نفت ایران، حمله به مراکز نفتی ایران در خلیج فارس قابل توجه بوده است.

در خصوص جنگ نفت کش ها باید یادآور شد که با وجود معدود بودن حملات عراق، این تهاجمات اهمیت خاصی داشته است، زیرا کارایی آخرین تدابیر ایران برای تداوم صدور انتقال نفت را تهدید می کرد. توضیح این که ایران به منظور مقابلة هرچه مؤثرتر با حملات عراق و فراهم آوردن امکانات هرچه بیش تر برای تداوم صدور نفت و ایجاد تسهیلات برای مشتریان نفت خویش، از مدتی قبل با راه اندازی ترمینال جزیرة سیری، نفت خام را خود با سوپرتانکرهای اجاره ای از مسیری که کم تر در معرض حملات عراق بود، به "سیری" منتقل می کرد و در آن جا دور از میدان عمل هواپیماها و موشک های عراقی، نفت را به کشتی های کوچک تر متعلق به مشتریان، تحویل می داد. عراق در مقطع کتاب حاضر دو بار در مسیر خارک به سیری نفت کش های غول پیکر در اجارة ایران را هدف گرفت و چند بار نیز به هدف های ساختگی که ایران تعبیه می کرد، یورش آورد: در ١٨/٤/١٣٦٤ جنگنده های عراق نفت کش "ام وطن" ترکیه و در اجارة ایران با ظرفیت ٣٩٣هزار تن را پس از بارگیری از خارک و حرکت به طرف جزیرة سیری، در ساعت٦:٢٠ بامداد مورد اصابت موشک قرار دادند. در این باره رویتر اعلام کرد: «این سومین نفت کشی است که در طول سه ماه گذشته در جریان انتقال نفت ایران از جزیرة خارک به ترمینال نفتی جزیرة سیری - که به تازگی در منطقه ای دور از برد هواپیماهای عراقی در جنوب خلیج فارس ایجاد شده - هدف اصابت موشک های عراقی قرار می گیرد.» روز بعد وزارت خارجة ترکیه با انتشار بیانیه ای دارای لحنی بسیار ملایم و بدون اعتراض مشخص به عراق، اعلام کرد دولت ترکیه جهت مقابله با تکرار حمله های مشابه، در چارچوب قوانین و حقوق بین المللی اقدامات لازم را به نحو مقتضی انجام خواهد داد.

این گونه اعتراض عملاً به "تشویق" بیش تر نزدیک بود تا ممانعت، از این رو در ٢١/٤/١٣٦٤ نیز در همین مسیر، یک نفت کش دیگر ترکیه با گنجایش ٣٩٢هزارتن به نام "سیحان" هدف حملة جنگنده های عراقی قرار گرفت که بر اثر اصابت موشک، دچار حریق شد.

ایران در مقابله به مثل، کار چندانی نمی توانست انجام بدهد، زیرا صدور نفت عراق از راه دریا و به طور کلی تردد عمدة دریایی، از ابتدای جنگ بر اثر برتری دریایی ایران، متوقف