پس از آن، رئیس مجلس خلق چین (پنک زین) ضمن مخالفت با سلطة ابرقدرت ها که از مهم ترین وجوه مشترک چین و ایران است، خواهان همکاری کشورهای جهان سوم جهت مقابله با ابرقدرت ها شد.[١]

١٥٣

در بازتاب سفرهای اخیر آقای هاشمی رفسنجانی تحلیل ها و تفسیرهای متعدد و متفاوتی به چشم می خورد، از جمله روزنامة آلمانی "فرانکفورتر الگماینه" نوشت: «هیچ چیز حاکی از این نیست که رهبر ایران آیت الله خمینی کینة خود را کنار گذاشته است؛ وی همچنان خواستار سرنگونی "صدام" دشمن اصلی خود در بغداد، است. حتی اگر دیگر آیت الله در این مورد درنگ و تردید داشته باشند، جنگ ممکن است برای مدت طولانی ادامه یابد.» این روزنامه سپس افزود: «ایران برای نیروهای آتی خود احتیاج به سلاح و حمایت سیاسی دارد و برای کسب این دو مسئله است که رئیس زیرک مجلس ایران به پکن رفته است. ... برای همین دو مسئله است که پس از ناامیدی های فراوان، روابط با سرهنگ قذافی بالاخره محکم شده است.»[٢]

در ادامة مقاله آمده است: «رفسنجانی به انجام بسیاری از مأموریت ها عادت دارد، اما وی همواره از روس ها دوری جسته است و به همین جهت است که وی به عنوان پیک مناسب [آیت الله] خمینی به پکن اعزام شده است.»[٣]

١٥٤

روزنامة "لوموند" - چاپ فرانسه - امروز گزارش داد: «"طه یاسین رمضان" معاون اول نخست وزیر عراق، روز چهارشنبه (٢٦ ژوئن - ٥/٤/١٣٦٤) هنگام سفر به مصر تأکید کرد که لیبی باید به خاطر تحویل موشک های زمین به زمین "اسکاد - بی" به ایران که علیه بغداد به کار گرفته می شود، تنبیه شود.»[٤]

یادآوری می شود سفر نامنتظره و نا به هنگام تریکی وزیر خارجه لیبی به عراق در تاریخ ٢٧/٣/١٣٦٤ پس از پنج سال قطع مناسبات عراق با لیبی به دلیل حمایت های سیاسی و ... لیبی از جمهوری اسلامی در طول جنگ تحمیلی، می توانست بازتاب هایی از جمله تیره شدن روابط ایران و لیبی را به دنبال داشته باشد ولی این سفر ره آوردی در این جهت به دنبال نداشت و برعکس، سفر آقای هاشمی رفسنجانی رئیس مجلس شورای اسلامی، در رأس یک هیئت بلندپایه به لیبی در تاریخ ٣٠/٣/١٣٦٤ و امضای یک بیانیه رسمی ده ماده ای با مقام های این کشور، بار دیگر تعارضات بین لیبی و عراق را تشدید کرد. لذا عراق (چنان که در خبر فوق آمده است) در واکنشی خواستار تنبیه و مجازات کشور لیبی شده است.

در تفسیر امروز "لوموند" در این باره آمده است: «روابط میان دو کشور (لیبی و عراق) قبلاً نیز به سردی گراییده بود؛ یعنی کمی پس از آغاز جنگ خلیج[فارس] در سپتامبر ١٩٨٠

[١] ١٦. همان.

[٢] ١٧. مأخذ ١، هامبورگ - خبرگزاری آلمان، روزنامة "فرانکفورتر الگماینه"، ٧/٤/١٣٦٤، صص ١١و١٢.

[٣] ١٨. واحد سیاسی دفتر تبلیغات حوزة علمیة قم، نشریة "گزارش" شماره ٤ (١٥/٤/١٣٦٤)، ص١٣.

[٤] ١٩. ادارة کل مطبوعات خارجی وزارت ارشاد اسلامی، نشریة "بررسی مطبوعات جهان"، شماره ٨٧٢ (٣١/٤/١٣٦٤)، روزنامة "لوموند" چاپ فرانسه، ٢٨ ژوئن (٧/٤/١٣٦٤).