آزادی گروگان ها خودداری می کند. رئیس ادارة اطلاعات و مطبوعات وزارت خارجة شوروی در مصاحبه ای با روزنامه نگاران گفت: «موضع ما در رابطه با تروریسم و گروگان گیری یک موضع اصولی است. ما با این گونه شیوه ها مخالف بوده و در مواردی که امکان داشته باشد، آن را محکوم کرده و نفوذ خود را برای پایان دادن به ماجرا به کار می بریم.»[١]

سخن گوی رسمی شوروی در ادامه با اشاره به ریشه یابی چنین حوادثی، این گونه اقدامات را در خاورمیانه ناشی از عملکرد کشورهای غیر عربی خواند و افزود که کشورش طرف دار حل همة مسائل از راه مذاکرات سیاسی است، اما باید منشأ و سرچشمه چنین حوادث را شناخت. وی سپس گفت: «به اعتقاد ما ریشة تروریسم و گروگان گیری را باید در یک محیط خشونت و عدم احترام به حقوق دیگران جست وجو کرد و متأسفانه این محیط از چندین سال پیش در خاورمیانه حکم فرما شده که البته کشورهای عربی در به وجود آوردن آن دست نداشته اند.»[٢]

¯¯¯

ضمیمه گزارش ١٣٢: استقبال ایران از قطع رابطه عراق با لیبی

در ایران از موضوع قطع رابطه عراق با لیبی آشکارا استقبال شد و در پی این اعلام رسمی، آقای "هاشمی رفسنجانی" رئیس مجلس شورای اسلامی، دکتر "ولایتی" وزیر امورخارجه و نیز سخن گوی این وزارت خانه در پیام های جداگانه ای خواستار پیوند هرچه بیش تر کشورهای پیشرو شدند.

در پیام رئیس مجلس شورای اسلامی خطاب به رهبر انقلاب لیبی آمده است:

«امیدواریم با مستحکم تر شدن پیوندهای جمهوری اسلامی ایران و جماهیری لیبی و دیگر کشورهای پیشرو و نیروهای انقلابی منطقه، شاهد رسوایی بیش تر رژیم های مرتجع و بارور شدن حرکت آزادی بخش و ضدامپریالیستی و صهیونیستی مردم مظلوم و مسلمان منطقه باشیم.»[٣]

وزیر امور خارجه ایران نیز در پیامی به دبیر کمیتة مردمی روابط خارجی لیبی ابراز امیدواری کرد که دو کشور ایران و لیبی وحدت و همکاری بیش تر علیه امپریالیسم و صهیونیسم و عوامل آن ها در منطقه را با قاطعیت ادامه دهند.[٤]

همچنین سخن گوی وزارت خارجه در خصوص پیشنهاد لیبی مبنی بر اخراج حکومت عراق از کنفرانس اسلامی و اتحادیة عرب، چنین موضع گیری کرد:

«رژیم بعث عراق با بمباران تظاهرات عظیم مردم مسلمان ایران به مناسبت روز قدس، همبستگی خود را با صهیونیست های اشغال گر و دشمنی خود را با اهداف عالی اسلام آشکار نموده است. این رژیم با هم پیمانی و وحدت عمل با رژیم مصر، عالی ترین آرمان های عرب را زیر پا گذاشته و در موارد متعدد از تصمیمات کنفرانس ها و مجامع عربی و اسلامی تخطی نموده است.»[٥]

وی سپس با اشاره به نامة وزیر خارجة ایران به دبیرکل کنفرانس اسلامی مبنی بر آن که حضور حکومت ضداسلامی و ضدبشری عراق در کنفرانس ها و مجامع اسلامی مایة سرشکستگی مسلمانان می باشد، از مجامع اسلامی خواست که برای حفظ اعتبار و حیثیت خود، مسئلة اخراج حکومت عراق از این مجامع را به طور جدی مورد بررسی قرار دهند.[٦]

[١] ٢٧. مأخذ ٩، ص آخر.

[٢] ٢٨. مأخذ ٩، ص آخر.

[٣] ٢٩. روزنامه اطلاعات، ٨/٤/١٣٦٤، ص ٢.

[٤] ٣٠. همان، ص ١٧.

[٥] ٣١. همان.

[٦] ٣٢. همان.