تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٦١ - شرح آيات

اللَّه براى شما مقتداى نيكويى است. همه سوره به گرد محور رهبرى مكتبى و دينى مى‌گردد. كه در ايام حضرت رسول (ص) در وجود او مجسم بود و در شخص او بروز داشت و پس از او در كسانى كه امتداد دهنده حقيقى ارزشهاى رهبرى او بودند و به او اقتدا مى‌كردند. ايشان اهل بيت هستند كه خداى تعالى آنها را از هر گونه ناپاكى پاكيزه ساخت. حضرت على فرمايد

«من در خردى بزرگان عرب را به خاك انداختم و سركردگان ربيعه و مضر را هلاك ساختم. شما مى‌دانيد مرا نزد رسول خدا (ص) چه رتبت است و خويشاونديم با او در چه نسبت است. آن گاه كه كودك بودم مرا در كنار خود نهاد و بر سينه خويشم جا داد. و مرا در بستر خود خوابانيد./ ٣٢٥ چنان كه تنم به تن خويش مى‌سود و بوى خوش خود را به من مى‌بويانيد و گاه بود كه چيزى را مى‌جويد سپس آن را به من خورانيد.

از من دروغى در گفتار نديد و خطايى در كردار نشنيد. هنگامى كه از شير گرفته شد خدا بزرگترين فرشتگانش را شب و روز همنشين او فرمود تا راههاى بزرگوارى را پيمود و خويهاى نيكوى جهان را فراهم كرد.

من در پى او بودم چنان كه شتر بچه در پى مادر. هر روز براى من از اخلاق خود نشانه‌اى برپاى مى‌داشت و مرا به پيروى آن مى‌گماشت. هر سال در حراء خلوت مى‌گزيد و من او را مى‌ديدم و جز من كسى وى را نمى‌ديد. آن هنگام جز خانه‌اى كه رسول خدا (ص) و خديجه در آن بود در هيچ خانه‌اى مسلمانى راه نيافته بود. من سومين آنان بودم. روشنايى وحى و پيامبرى را مى‌ديدم و بوى نبوت را مى‌شنودم». [١٣] اين حديث كلامى نبود كه امام در كتابى بنويسد و باقى گذارد تا نسلها بخوانند. بلكه خطبه‌اى است كه امام در برابر عموم مسلمانان برخواند و همه تصديقش كردند و در تاريخ ديده نشده كسى آن را تكذيب كرده باشد.

رابطه ميان آيه تأسى و اين آيه اين است كه هم چنان كه اطاعت خدا و