صاحب الزّمان»، ضمن استغاثه خود به آن حضرت (عجل اللّه فرجه) معروض مى دارد:
{۰ أيا حجة اللّه الذى ليس جارياًبغير الذى يرضاه سابق أقدار ۰}
{۰ و يا من مقاليد الزّمان بكفّهو ناهيك من مجد به خصّه البارى ۰}
{۰ أغث حوزة الإيمان و اعمر ربوعهفلم يبق منها غير دارس آثار ۰}
{۰ و أنقذ كتاب اللّه من يد عصبةٍعصوا و تمادوا فى عتوّ و اصرار ۰}
{۰ يحيدون عن آياته لروايةٍرواها ابو شعيون عن كعب الاحبار ۰}
{۰ و فى الدين قد قاسوا و عاثوا و خبّطوابآرائهم تخبيط عشواء معسار ۰}

جلاء الاذهان و منهج الصادقين

ملا فتح اللّه از جلاء الاذهان استفاده كرده

چنان كه ابوالمحاسن جرجانى، مطالب ابوالفتوح رازى را مورد استفاده كامل خود قرار داده و هيچ گونه تصريح و اشاره به اين امر نكرده بلكه نامى از ابوالفتوح و تفسير او نبرده است، همچنين طبق مثل معروف «كماتدين تدان» مفسّر شهير معروف ملا فتح اللّه كاشانى نيز شبيه به اين معامله را با تفسير وى كرده است.
تفصيل اين اجمال آنكه مرحوم ملاّ فتح اللّه در منهج الصاقين، مطالب جلاء الاذهان را مورد استفاده تامّ و تمام خود از آغاز تا انجام قرار داده است، بلكه از ملاحظات برخى از موارد برمى آيد كه غير آن مطالب كه آنها را به صاحبان آنها نسبت داده، از قبيل آنچه از تبيان و مجمع البيان و كنز العرفان و تفسير فخر رازى و نظاير آنها نقل كرده، باقى مطالب تقريباً مأخوذ از اين تفسير است، ليكن به اين روش كه معنى را گرفته عبارت را تغيير داده است و آن را موشّح به قسمتى از احتجاج بر مباحث مربوطه به امامت ائمّه اثناعشر عليهم السلام و نقل اخبارى نسبت به اين موضوع در مواردى كه مقتضى دانسته است، نموده. پس در واقع مى توان گفت كه جلاء الاذهان