و از علماى عامّه نيز چند تن را نام مى بريم:
حاجى خليفه در كشف الظنون گفته:
شيخ نجم الدين غيطى محمد بن احمد اسكندرى (م ۹۸۴) آن را تلخيص كرده و امام حسن بن محمد صغانى به اصلاح آن پرداخته و به نام كشف الحجاب عن احاديث الشهاب ناميده و علاماتى براى صحيح و ضعيف و مرسل گذاشته و آن را، مانند كتاب المشارق بر ابواب مرتب مبوب كرده است و ابن الاثير در كتاب المثل السائر گفته است كه: لازم است كه كاتب فقيه اين كتاب را مطالعه كند و نيز اين شخص كتابى دارد به نام ضوء الشهاب.
و ابوالمظفر محمد بن اسعد معروف به ابن الحكيم الحنفى (م ۵۶۷) به شرح آن پرداخته است.
و شيخ عبدالرحيم مناوى آن را به طريق شرح مزج شرح كرده و رفع النقاب عن كتاب الشهاب ناميده، ليكن امينى شامى در ترجمه او گفته كه او كتاب شهاب قاضى قضاعى را مرتب ساخته و شرح كرده و امعان الطلاب بشرح ترتيب الشهاب نام گذارده است و نيز او به ترتيب احاديث آن كتاب پرداخته است، مانند جامع صغير و رموز آن.
و از شروح آن حلّ الشهاب است كه شارح آن يكى از علماى عامه است و اول آن اين است، «الحمدللّه الذى جعل سنة نبيه مشكوة لاقتباس أنوار الرشد و الهدى» (تا آخر).
و ابن وحشى محمد بن الحسين الموصلى نيز به شرح آن پرداخته است و اين شرح را شيخ ابراهيم بن عبدالرحمن الوادياشى (م ۵۷۰) مختصر كرده است و استاد ابوالقاسم بن ابراهيم وراق عابى آن را به عنوان شرح بقول شرح كرده و سيوطى آن را مانند جامع صغير خود مرتب ساخته و به نام اسعاف الطلاب بترتيب الشهاب موسوم داشته است.