و در پاره اى از جاها چندين برابر آيات است.
در اينكه اين تفسير راجع به تمام قرآن است. اين بنده با تفحّص زياد دليلى، كه قاطع باشد، نيافته ام؛ بلكه نسخه هايى كه به نظر بنده رسيده، قسمت اول و دوم و راجع به نصف قرآن كريم بوده، جز اينكه نسخه اى از تفسير فارسى حضرت آقاى ملك الشعراى بهار دارند، در ابتداى آن نوشته شده: «مجلّد رابع از تفسير گازر» و در آخر آن اين عبارت نوشته شده: «قد وقع الفراغ من تحرير هذا التفسير لكلام الملك القدير اللطيف الخبير السميع البصير و هو موسوم به جلاء الاذهان و جلاء الاحزان فى تفسير القرآن على يد ـ الخ»
و در آخر نسخه حضرت آقاى حاج محتشم السلطنه اين عبارات نوشته شده: «تمّت المجلدة الثانية من تفسير القرآن المسمّى به جلاء الاذهان و جلاء الاحزان المنسوب الى ابى المحاسن الحسين المشهور به گازر (نوّر قبره) على يد ـ الخ»
مجلد سوم چهارم اين كتاب، كه مشتمل بر نصف آخر اين تفسير است در كتابخانه مباركه رضويّه موجود و در تحت نمره (۷۹ و ۸۰) به نام جلاء الاحزان در فهرست آنجا ثبت شده، با نسخه آقاى بهار مطابقه شد، عين يكديگرند.
به هريك از فضلا و دانشمندان كه ملاقات شده اند راجع به اين تفسير مذاكره كرده و از نسخ آن جست وجو نموده، بدبختانه جز همين چند نسخه، كه در اينجا از آنها نام برده شد، نسخه نيافتم و اطلاعى به دست نياوردم. حضرت آقاى ميرزا محمد عليخان تربيت ـ كه تقريباً چهل سال است عمر خود را در كتابخانه هاى شخصى و عمومى ايران و تركيّه و ممالك اروپا صرف نموده و اطّلاعات گرانبهايى راجع به كتب و نسخ دارند ـ چنين فرمودند كه من از اين كتاب، جز دو جلد اوّل كه مشتمل بر نصف نخستين است، تا كنون نديده ام. بيان شخصى مانند ايشان بيشتر بنده را معتقد مى كند كه نسبت اين دو قسمت آخر به نام جلاء الاذهان اشتباه است؛ گذشته از اينكه: